woensdag 11 juli 2018

Welkom


Welkom op mijn weblog!
Ik wil op mijn weblog regelmatig Haiku en/of Senryu plaatsen, 
andere interessante bijdragen zullen er ook te zien zijn.
Een haiku is een klein Japans gedichtje/dichtvorm van drie regels met in totaal 17 lettergrepen in de verdeling 5-7-5 lettergrepen over resp. de eerste/tweede/derde regel. 

Een haiku beschrijft in principe een objectieve en ultieme natuurervaring. 
De senryu voldoet aan dezelfde basisregels, maar hoeft niet perse over de natuur te gaan en beschrijft ook de mens en zijn gevoelens, de senryu geeft de schrijver dus meer vrijheden. 
Naast deze basisregels zijn er nog een flink aantal andere voorwaarden, maar hier laat ik het voorlopig even bij.
Foto's en teksten zijn in veel gevallen van mijzelf, tenzij anders vermeld. 
Wil je iets van mijn weblog gebruiken, een tekst of een foto, laat het mij dan s.v.p. eerst even weten en ook een verwijzing naar de bron zou ik dan zeer op prijs stellen. 
Door op de foto te klikken verschijnen ze in een ander (meestal groter) venster.
Als er iets is dat je aanspreekt, dan vind ik het leuk wanneer je ook een reactie achterlaat.
Veel kijk en leesplezier.




Haiku van de maand juli






-------------------------------------------------------------------

parfum in het park

de geur van lindebloesem 

ik verdwaal in jou

-------------------------------------------------------------------


jeer


Voor mijn  laatste nieuwe logje klik op de titel hieronder!

"IVN-Poëziewandeling 2018 Herperduin deel 2"


Wil je reageren op de Haiku/senryu van de maand juli klik hier!

Bezoek ook eens Jeer's Haiku/senryu in beeld pagina!

==========================================

Copyright  © jeer  2007-2018

dinsdag 10 juli 2018

IVN-Poëziewandeling 2018 Herperduin (deel 2)

Hieronder deel 2 van de IVN-Poëziewandeling 2018 Herperduin.
(Kijk hier voor  deel 1)
Op deze stopplaats vertelde de gids iets over het ontstaan van heksenbezems, die in Nederland meestal in berkenbomen voor komen.
Een heksenbezem is een vorm van woekering, waarbij uit een enkele groeitop zich een grote hoeveelheid groeitoppen ontwikkelen.
Ik schreef er het onderstaande gedicht bij.



Heksenbezem


Vannacht had ik een vreemde droom

geloof mij het was werkelijk iets geks

vertel het U met grote schroom

want ik droomde van een heuse heks


Het was een heks gekleed in zwart en rode dos

vloog op een bezem door het bos

éénmaal van mijn schrik bekomen

hing de bezem van de heks al in de bomen


Bij de nadering van het ochtendgloren

voelde de heks zich radeloos verloren

zij moest er voor het licht vandoor

en trok en trok aan haren stok

doch het was deze bezem die zij toen verloor


Nu was het bijna licht

en de heks, ze leek verdomd veel op mijn ex,

verdween ijlings uit mijn zicht

De heksenbezem uit mijn droom

hangt nu nog steeds in deze boom

maar mensen wij weten allen toch

de meeste dromen zijn bedrog.



               ---------------------

Onder het label IVN-poëziewandeling 
staan alle logjes over deze wandeling. 
Wordt vervolgd!

                              jeer

donderdag 5 juli 2018

IVN-Poëziewandeling 2018 Herperduin (deel 1)

Ook dit jaar weer organiseerde de IVN-afdeling Oss samen met het PPO (Poëzie Podium Oss)  een poëzienatuurwandeling. 
In de twee voorbije jaren was het telkens een ochtendwandeling, maar deze keer betrof het een avondwandeling. 
Op woensdagavond 27 mei om acht uur 's avonds werd er gestart voor een twee uur durende wandeling in het natuurgebied Herperduin
Onder leiding van IVN-gidsen werd er in vier groepen een rondwandeling gemaakt en aan iedere groep nam een dichter deel, die op 11 stopplaatsen zijn/haar gedichten voordroeg. 
De gidsen vertelden iets over de plaatsen waar we stopten en de dichters droegen hun gedichten vervolgens voor, die in relatie stonden met de stopplaatsen.
Ook ik heb op 11 stopplaatsen mijn gedichten voorgedragen.
Het was een combinatie van deels haiku/senryu gedichten en deels andere gedichten.
Ik wil hier enkele gedichten van markante punten met een korte toelichting plaatsen.
Het eerste gedicht gaat over een zogenaamde "spechtensmidse".
De grote bonte specht maakt gebruik van hulpmiddelen, zo zet hij bijvoorbeeld noten of dennenappels vast in een spleet in de schors van een boom of in een v-vertakking van een boom.
Vervolgens hakt hij met zijn snavel de boomvruchten open.



Spechtensmidse

De grote bonte specht is heus geen hork


al eet hij niet met mes en vork.

Hij eet ook niet van een bord

toch komt hij niets te kort


Hij roffelt er dan luid op los

vindt zijn maaltjes dikwijls achter schors.

Hij verorbert, noten, eikels en hars,

maar ook van eitjes is hij niet wars.


Ingeklemd in een boomvork of gat,

kraakt hij menig dennenappel, noot en pit.


Hij hamert, bedreven, gelijk een smid

echt hij is zo slim als wat.


                       -----------------------
                
Onder het label IVN-poëziewandeling 
staan alle logjes over deze wandeling. 
Wordt vervolgd!

                              jeer

  

zondag 27 mei 2018

Jubileum Kunstroute Beeldend Berghem

Zondag 27 mei 2018 vierde de Stichting Beeldend Berghem haar 
10-jarig jubileum met een Jubileum Kunstroute.
Het was een route langs vijf bijzonder mooie locaties in Berghem. Een kleine twintig deelnemers exposeerden er hun kunstwerken. 
Het was een feestelijk gebeuren met muziek, een hapje, een drankje en poëzie.
In samenwerking met een aantal dichters van het Poëzie Podium Oss (PPO) is er bij tien werken een gedicht gemaakt.
Ik was in de gelukkige omstandigheid, dat ik bij drie kunstwerken een gedicht kon maken en ter plekke mocht voordragen.
Voor mijn gedicht bij alle drie de werken heb ik gekozen voor een combinatie van twee Japanse dichtvormen namelijk de combinatie van een senryu met een kyoka.
Hetgeen resulteerde in een dichtschema van  5-7-5 lettergrepen, gevolgd door 5-7-5-7-7 lettergrepen.
Mijn eerste bijdrage schreef ik bij een keramiek van de kunstenares Riek Boeijen met de titel: 


"Cherubijn"






Cherubijn


zusje van Putto*

zij bewaakt het paradijs

met een vlammend zwaard


mollig engeltje

met een helicopterview

vrede op aarde

vervulling van dit streven

in feite haar diepste wens


*Putto
Een mollig engelachtig kinderfiguurtje
bijna altijd mannelijk en meestal naakt.
Met vleugels is het een Cherubijn.


Mijn tweede bijdrage was bij een schilderij van Akke Prins met de titel:

"Tea -Time"



theeceremonie

het dagelijks ritueel

momentje van rust


met rode lippen

in gedachten verzonken

drinkt zij haar thee zwart

ervaart na ieder teugje

de innerlijke warmte


Mijn laatste gedicht heb ik geschreven bij een keramisch werk van Marcia Foest, haar focus ligt op het maken van theepotten met kopjes in de Japanse stijl. De meeste van haar theepotten zijn voorzien van een handgemaakt rieten handvat.
Het gedicht is geschreven bij een foto, die ik van haar werk had gekregen en waarop het werk te zien is van haar moeder naast dat van haarzelf. De titel van het werk is:

 "Moeder en dochter"




gedeelde passie

door de moeder-dochterband

hemels aardewerk


jij en je moeder

zachtjes praat jij tegen haar

kan zij jou horen

mam zal het vast wel verstaan

haar kopjes hebben oren


Het was een prachtige kunstroute, waarbij ik het persoonlijk contact met de makers bijzonder op prijs gesteld heb. 
Als blijk van waardering heb ik van Marcia Foest een bijzonder geschenk mogen ontvangen. Het is een door haar gemaakte theepot met vier bijbehorende kopjes en een plateau met tekst.
Het setje heeft van haar de titel "Poetry" meegekregen.


Als blijk van waardering van de organisatie heb ik een lekkere fles wijn en ook nog een fraai kunstwerkje gekregen, het is een aardewerk vrouwenfiguurtje met de titel: 

"Dotje"


Het is gemaakt door de kunstenares/keramiste Annelies Erkelens.


jeer 

woensdag 23 mei 2018

Vouchers

Deze week was mijn kleinzoon jarig en naast de gebruikelijke cadeautjes kreeg hij van zijn twee jongere zusjes ook nog een origineel cadeau. Zij hebben namelijk alle twee een oxboard en hij niet, maar zoals dat gaat wil hij daar natuurlijk ook wel mee spelen.
Dit geeft regelmatig aanleiding tot discussie.


Zijn twee zusjes hebben daarom het volgende bedacht voor zijn verjaardag.
Ze hebben eigenhandig vouchers gemaakt, waarmee hun broertje op gezette tijden gebruik kan maken van hun oxboard.


Maar de zusjes behouden natuurlijk wel de eerste keus.


jeer

zaterdag 5 mei 2018

Met Amanda Strydom op herhaling

In 2008 ben ik in de schouwburg naar een concert geweest van Amanda Strydom.
Amanda Strydom is een Zuid-Afrikaanse zangeres, die hier toen nog maar weinig bekendheid genoot, in Zuid-Afrika was ze echter al  "wereldberoemd". Ze heeft diverse optredens gehad met Stef Bos, waar ze liedjes van en mee zingt en andersom.

Hoewel ik ze nu vaker tegen kom op internet (b.v. You Tube), kan ik voor 2018 geen optredens van haar vinden in Nederland. 
Daarom dan hier nogmaals in het kader van "Vergeten werken aflevering 2".

Amanda Strydom



Hieronder een liedje van Stef Bos 
"Tussen Die Liefde En Die Leegte" 
in een vertaling gezongen door Amanda Strydom.



Hoewel ik haar helemaal niet kende, raakte ik en vooral mijn vrouw van dit optreden  onder de indruk.
We hebben dan ook na afloop een CD van haar aangeschaft en die heb ik toen helemaal "grijs gedraaid'.










Het zijn bijzondere liedjes, die een extra charme krijgen doordat  het in de Zuid-Afrikaanse taal is, dat met een beetje toelichting hier en daar heel goed te volgen is.
Hieronder een duet  met Stef Bos:



My Kamer

Ek het lankal immigreer na 'n kamer in mijn kop 
Vandaar hou ik versigtig die wêreld om my dop* 
(* in de gaten) 

My kamer bied 'n skuilte as die storms daar buite woed 

My kamer ken geheime, mijn kamer ken my goed 
Beskut my teen 'n wêreld waar ek ongemaklik leef. 
Bevry my van bagasie en laat my rustig wees


Die wêreld is my woning nie, Totius ** sou verstaan 
Ek reis al meer na binne 

tot dit tyd word om te gaan ............ 
tijd word om te gaan

My kamer het geen meubels, geen boek of skildery
Geen spinnerak of rommel om my aandag af te lei
My kamer het groot vensters, zonder luike of gordyn
Die uitsig onbelemmerd, net die son wat helder skyn

Die wêreld is my woning nie, Totius ** sou verstaan 
Ek reis al meer na binne 

tot dit tyd word om te gaan 


Ons ken die komplot van die drama
Elke eeu word daar  flink repeteer
Net die rolverdeling en die dekor verander
Maar waar is die groot regisseur, waar is die groot regisseur

Die wêreld is my woning nie, Totius ** sou verstaan 
Ek reis al meer na binne 

tot dit tyd word om te gaan ............ tijd word om te gaan  



**
Totius, dichter van wie het gedicht is:

"Die wêreld is ons woning nie"


Voor meer Amanda Strydom zie onder het kopje Labels 
bij " Amanda Strydom"



jeer

donderdag 19 april 2018

Het zusje van de tulp

Onlangs heb ik meegedaan aan een gedichtenwedstrijd, die 

georganiseerd was door "Bloeiend Zijpe".

Het thema van deze wedstrijd luidde:

Wie is het zusje van de tulp?

Hieronder mijn inzending, die helaas niet in de prijzen is gevallen.


                  Zusje van de tulp


De tulp is mijn zusje sprak het kleine krokusje.

Laat mij niet lachen onderbrak de hyacint.

Van alle bollen ben ik de meest waardevolle.

Door mijn kleur en geur ben ik naast de tulp het meest bemind.


Wacht eens even zei de narcis een tikkeltje verlegen,

het is haast zeker en gewis, dat de tulp mijn zusje is.

In het voorjaar moet je maar eens kijken,

staan wij overal gezamenlijk te prijken.


Dan komt het blauwe druifje op de proppen.

Zij kan al dat gesnoef echt niet verkroppen

en oppert, ik ben dan wel klein, maar de tulp

zou zomaar ook mijn grote zus kunnen zijn.


De tulpenboom vindt zichzelf meer de stoere oom.

Plots verschijnt er uit het niets de uienbol en verpest ieders droom.

Zonder twijfel doet hij zijn relaas, een betoog dat er niet om loog.

Niet één van de andere bollen kan dan haar tranen nog de baas.



Overigens las ik gisteren in de krant, dat vele toeristen teleurgesteld waren tijdens hun bezoek aan de Keukenhof, want buiten bloeiden er vanwege het koude weer slechts weinig of geen tulpen.

jeer

zaterdag 31 maart 2018

Het snoepje van de week!

Het snoepje van de week, wie kent het niet? De jonge generatie heel waarschijnlijk niet, want de Gruyter, die als extraatje bij de boodschappen een klein zakje snoepjes uitdeelde, bestaat sedert 1976 niet meer.
Toch had ik deze week weer even het gevoel, dat wij vroeger als kind beleefden, wanneer ons moeder met de wekelijkse boodschappen van de Gruyter thuis kwam en het snoepje van de week uit de boodschappentas tevoorschijn toverde.
Vorige week was er in  het Stadsarchief van Oss een archeologiemiddag. Iedereen kon er filmpjes bekijken over de archeologische opgravingen in en rond Oss en enkele uitgestalde vondsten bewonderen. Het was ook mogelijk om je eigen eventuele waardevolle vondsten te laten beoordelen.
Zelf had ik nog een oud muntje van zeer slechte kwaliteit, dat ik ooit langs de wegkant gevonden had en na het schoonmaken en bekijken onder een loep na enig speurwerk op internet kon traceren.



Het bleek een 1 cent munt van Koning Willem III uit 1878, die geslagen is in Utrecht in een oplage van 53.900.000. 
De voorzijde heeft een afbeelding van de gekroonde leeuw met zwaard en pijlenbundel en op de achterzijde staat de 1 cent binnen twee samengebonden Oranjetakken
De cent heeft als muntteken een Mercuriusstaf en een bijl als muntmeesterteken. Hij is gemaakt van brons, heeft een gekartelde rand en weegt 2,5 gram met een doorsnede van 19 millimeter. 
Mijn muntje had geen enkele geldelijke waarde.
Als aardigheidje had de organisatie er een pot met scherven neergezet, waaraan een prijsvraag verbonden was. 
Je moest het aantal scherven raden dat er in de pot zat.
Ik heb toen ook een gokje gewaagd en vermoedde 146 scherven. Enkele dagen geleden kreeg ik tot mijn verrassing het bericht, dat ik de winnaar was geworden. Met mijn 146 zat ik er slechts eentje naast, het waren er 145 en ik had dus een prijsje gewonnen. Het was een pot met 1 kilo snoep en een boek over de geschiedenis van Oss.


 "Het  snoepje van de week"




----------------------------------------------------------

snoepje van de week

het kwam net als de scherven

weer boven water

 ----------------------------------------------------------


jeer
  

dinsdag 6 maart 2018

Lekker kopje koffie

In juni 2016 bezocht ik een expositie in het voormalig kerkgebouw van de Paulus parochie in Oss. 
In een eerder logje heb ik daar al over geschreven. 
Je kunt in zo'n logje lang niet alle indrukken kwijt, maar als ik dan mijn fotoarchief weer eens doorwandel kom ik dingen tegen, die ik toen heb laten liggen en waarvan ik nu denk, dat is ook best aardig om te laten zien.
Ik moet ook eerlijk bekennen, dat ik momenteel worstel met een gebrek aan inspiratie en ben ik blij dat ik uit mijn archief kan putten.
Hieronder dan ook een eerste bijdrage in de categorie:


" Vergeten werken (1)" met de titel Lekker kopje koffie.

Ik weet helaas niet meer van wie dit werk is.



------------------------------------------------------


een smaakvol kopje

kunst als van een barista

geniet er dus van

------------------------------------------------------

jeer

zaterdag 3 februari 2018

Dag van de Poëzie 25 januari 2018

Ook dit jaar weer heb ik op 25 januari op de Landelijke Dag van de Poëzie 2018 een bijdrage geleverd aan het open podium, dat georganiseerd werd door het PPO te Oss. 
Normaal gesproken ben ik snel uitgesproken met een enkele haiku of ander kort gedicht, maar deze keer heb ik gekozen voor een verhalend vers, want ben ik voor het pluche gezwicht.
Het thema was dit jaar "Theater" met het motto: 
" Uitstromend in het pluche van de zaal", maar wat moet je met zo'n thema, wat is theater nou eigenlijk helemaal?
Het is een gebouw, het is het spel dat daarin wordt gespeeld, maar theater is soms ook een hoop overdreven gedoe!
Volgens mij houden de meeste dichters niet echt van een hoop overdreven gedoe. Dus was het thema in Oss inmiddels veranderd in: 
"Alles van waarde is weerloos", naar een zinsnede uit een gedicht van Lucebert, maar ook hier kun je van alles bij bedenken.
Ik ben de avond eenvoudig begonnen met een distichon , een tweeregelig gedicht, gevolgd door een drieregelige senryu, die mij in principe beter ligt.
Een distichon, een tweeregelig vers, dat een volledige zin vormt:


 Ook 'n lucifer lijkt weerloos, maar niets is minder waar, 

 hij ontvlamt al snel door slechts 'n argeloos gebaar. 


link foto


Dan de drieregelige senryu, die wel twee kéér wordt voorgedragen:


-------------------------------------------------------

lastig inschatten

meerwaarde van een dichter

overschat het niet

-------------------------------------------------------


Hierna ben ik verder gegaan met een soort vrij vers zonder titel:



De één houdt van kort en krachtig, meer dan

17 lettergrepen wordt hem al snel te machtig

de ander beheerst een sonnet of het kwatrijn

een derde vindt juist de limerick heel fijn


maar


Van het wrochten ener poëet 

heeft de wereld vaak geen weet.

De poëet kneedt zijn vers zin na zin

zijn hele ziel en zaligheid legt hij er in.

Wanneer echter de barre strijd is gestreden

wil hij best wel met dit vers naar buiten treden.

Tenslotte kan hij toch de verleiding niet weerstaan

om ook eens met zijn gedicht op een podium te staan.



Verder heb ik mijn gedicht Trottoirband, dat onlangs een eervolle vermelding kreeg voorgedragen onder het motto:

" Alles van waarde is weergaloos "

En als allerlaatste nogmaals de senryu van hierboven, maar dan net even iets anders:


-------------------------------------------------------

lastig inschatten

meerwaarde van een dichter

onderschat het niet


-------------------------------------------------------

    jeer