Zinderende Zomer Zinnen

Stichting ZPINK is een beweging voor woordkunst in de Zaanstreek en zij hebben een gedichtenwedstrijd georganiseerd met het thema "Zinderende Zomer Zinnen".
Het was de bedoeling om een gedicht te schrijven van maximaal 35 woorden in hooguit vijf regels inclusief de titel.
De door de jury 10 uitverkoren inzendingen zouden afgedrukt worden op een bierviltje en deze viltjes worden in de Zaanstreek onder de horeca verspreid.

Naast het afdrukken van de tien geselecteerde gedichten op een viltje, worden er ook nog drie winnaars gekozen uit deze tien, die in aanmerking komen voor een goodiebag.
Het gedicht van de nummer 1 wordt bovendien op verschillende plaatsen in Zaandam op het trottoir aangebracht.

Ook ik heb meegedaan aan deze uitdaging, mijn bijdrage eindigde van de 121 inzendingen in ieder geval bij de eerste tien en komt daarmee op een bierviltje.
Gisteren 16 juli 2020 was in Zaandam een feestelijke onthulling van de eerste drie en tevens de bekendmaking van de winnende tekst.
Ik was aangenaam verrast toen bleek, dat mijn bijdrage tot de drie winnaars behoorde. Na de onthulling en de uitreiking van de drie prijzen was er nog een gezellig samenzijn in het café van cultuurcentrum "De Fabriek" in Zaandam, al met al zeer geslaagd.
Hieronder mijn bijdrage op een bierviltje.

En de inhoud van de goodiebag!

jeer 

Zomervakantie 2020

Ik heb meegedaan aan een uitdaging om een zes woorden verhaal te schrijven. Uit dat zes woorden verhaal ontstond onderstaande haiku/senryu. Het thema was zomer en vakantie in 2020.

----------------------------------------------

buurvrouw zont topless

zij heeft mondkapjes gemaakt

van haar bikini

----------------------------------------------

jeer

Vrolijke noot

Afgelopen zomer konden we volop genieten van het mooie weer.
Op mijn balkon in de zon onder het genot van een glaasje heb je de kans dat je soms dubbel kunt gaan zien, maar geen nood je moet er de vrolijke noot maar van inzien.

------------------------------------------------

een glaasje en zon

ik heb dubbel genoten

lol op mijn balkon

------------------------------------------------

jeer

IVN-Poëziewandeling 2018 Herperduin (deel 5 slot)

Deel 5 en tevens laatste deel van de IVN-Poëziewandeling 2018 Herperduin.

(Kijk hier voor  deel 1, hier voor deel 2, hier voor deel 3 en hier voor deel 4)

Een wel heel bijzonder plekje was de volgende stopplaats, want hier vertelde de gids over een poppenwieg. 
Onder de schors van een dode boom had de larve van een ribbelboktor een zogenaamd poppenwiegje gemaakt, oftewel een nestje van afgeschraapte houtsplinters om erin te verpoppen.
Zie de foto hieronder!

Hierbij maakte ik de volgende tekst

Poppenwieg


Op een dode dennenboom zit een vlieg

het is mijn goede vriend Jelle

u kent hem vast nog wel, ja die hele snelle

hij doet een dutje in een poppenwieg


Bij het horen van het woord poppenwieg

denkt menigeen aan speelgoed van een kind

niet aan iets dat je onder schors van dode bomen vindt

aan deze gedachte, is toch niets vreemds an sich


wat er in deze wieg heeft gelegen

dat kom je echt niet alle dagen tegen

een grijze ribbelboktor legt hier eerst haar eitje

de larve woont hier dan nog wel een tijdje


na jaren wordt het tijd om te verpoppen

van afgeknaagde splinters hout

heeft hij een eigen poppenwieg gebouwd

       ------ een waar kunstwerk ------

waarvoor hij zich op zijn borst mag kloppen


Als de lente is aangebroken

komt de kever uit de wieg gekropen

om zo op zoek naar 'n partner te gaan

en dan begint de cyclus

weer helemaal van vooraf aan

                     --------------


Onderweg kwamen we ook nog de eikenprocessierups tegen en daar heb ik de haiku van de maand juni voorgedragen.

-----------------------------------------------

een torenvalk bidt

rupsen gaan in processie

en de kerk loopt leeg

-----------------------------------------------

Het was een bijzonder leerzame wandeling op een schitterende zomeravond.

Onder het label IVN-poëziewandeling 
staan alle logjes over deze wandeling. 

jeer

IVN-Poëziewandeling 2018 Herperduin (deel 4)

Deel 4 van de IVN-Poëziewandeling 2018 Herperduin.

(Kijk hier voor  deel 1, hier voor deel 2 en hier voor deel 3)

Hier komen we aan de rand van het Ganzenven de kleine zonnedauw tegen. 
Dit is een rozetvormig vleesetend plantje dat voorkomt op stikstofarme, natte, zure heidevelden en veengrond. (De foto is helaas niet bijzonder scherp)

Bij de zonnedauw schreef ik het volgende gedicht.

Zonnedauw

De kleine zonnedauwen

ze ogen allen ontzettend lief

zijn echter niet te vertrouwen

vraag het maar eens aan een vlieg


Onlangs ontmoette ik vlieg Jelle

het is een hele rappe en kon zo

aan een wisse dood ontsnappen

hij kan het nu nog navertellen


Jelle zag een pracht van een rozet

en dacht dit lijkt op 'n vliegend buffet

het bleek allemaal schone schijn

want plots voelde hij een felle pijn


De tentakels klapten dicht

Jelle's einde kwam in zicht

het werd een strijd op leven en dood

hij rukte zich los, maar mist nu wel een poot


Jelle sprak het is mij om het even

 ook een zonnedauw moet leven

 maar één ding raad ik je toch dringend aan

        --- blijf als vlieg uit de buurt ---

anders heb je straks geen poot meer om op te staan

                        ---------------------

Onder het label IVN-poëziewandeling 
staan alle logjes over deze wandeling. 
Wordt vervolgd!

                              jeer

IVN-Poëziewandeling 2018 Herperduin (deel 3)

Hier dan deel 3 van de IVN-Poëziewandeling 2018 Herperduin.
(Kijk hier voor  deel 1 en hier voor deel 2)

Bij de derde stopplaats vertelt de gids iets over een wonderlijk beestje, het is de mierenleeuw, eigenlijk de larve van de mierenleeuw. 
De mierenleeuw zelf is een vliegend insect dat haar eitjes in het zand deponeert.
De larve, die daar uitkomt graaft een valkuil om zijn voedsel te vangen en dat zijn voornamelijk mieren.
Hieronder een afbeelding van deze larve en een schematische voorstelling van de valkuil.

Voor de liefhebber nog een illustratief filmpje, zie onderstaande link: 

https://schooltv.nl/video/mierenleeuw-een-leeuw-graaft-een-kuil/

Bij deze stopplaats heb ik de volgende tekst voorgedragen:

De mierenleeuw


Een op het oog onopvallend

gevleugeld beestje

legt haar eitjes in het zand

de jonge larve ontpopt zich later

tot een hele kwade klant


Eenmaal uit het ei gekropen

ligt de wereld voor hem open

voor een larve heus geen makkie

want hoe komt hij aan zijn dagelijkse prakkie 


Lang zit hij niet in de put

instinctmatig weet hij 't

graaft een kuiltje in het zand

en wacht geduldig op zijn eerste klant


Een mier ook op zoek naar eten

wandelt echt heel nonchalant

op de valkuilrand en valt

die kan het dus wel vergeten


De larve wacht geen moment

voor het leven van de mier geef ik geen cent

hij grijpt hem met zijn kaken en

ondanks het zuur laat hij het zich prima smaken


               ---------------------

Onder het label IVN-poëziewandeling 
staan alle logjes over deze wandeling. 
Wordt vervolgd!

                              jeer

IVN-Poëziewandeling 2018 Herperduin (deel 2)

Hieronder deel 2 van de IVN-Poëziewandeling 2018 Herperduin.
(Kijk hier voor  deel 1)
Op deze stopplaats vertelde de gids iets over het ontstaan van heksenbezems, die in Nederland meestal in berkenbomen voor komen.

Een heksenbezem is een vorm van woekering, waarbij uit een enkele groeitop zich een grote hoeveelheid groeitoppen ontwikkelen.
Ik schreef er het onderstaande gedicht bij.

Heksenbezem


Vannacht had ik een vreemde droom

geloof mij het was werkelijk iets geks

vertel het U met grote schroom

want ik droomde van een heuse heks


Het was een heks gekleed in zwart en rode dos

vloog op een bezem door het bos

éénmaal van mijn schrik bekomen

hing de bezem van de heks al in de bomen


Bij de nadering van het ochtendgloren

voelde de heks zich radeloos verloren

zij moest er voor het licht vandoor

en trok en trok aan haren stok

doch het was deze bezem die zij toen verloor


Nu was het bijna licht

en de heks, ze leek verdomd veel op mijn ex,

verdween ijlings uit mijn zicht

De heksenbezem uit mijn droom

hangt nu nog steeds in deze boom

maar mensen wij weten allen toch

de meeste dromen zijn bedrog.


               ---------------------

Onder het label IVN-poëziewandeling 
staan alle logjes over deze wandeling. 
Wordt vervolgd!

                              jeer

IVN-Poëziewandeling 2018 Herperduin (deel 1)

Ook dit jaar weer organiseerde de IVN-afdeling Oss samen met het PPO (Poëzie Podium Oss)  een poëzienatuurwandeling. 
In de twee voorbije jaren was het telkens een ochtendwandeling, maar deze keer betrof het een avondwandeling. 
Op woensdagavond 27 mei om acht uur 's avonds werd er gestart voor een twee uur durende wandeling in het natuurgebied Herperduin. 
Onder leiding van IVN-gidsen werd er in vier groepen een rondwandeling gemaakt en aan iedere groep nam een dichter deel, die op 11 stopplaatsen zijn/haar gedichten voordroeg. 
De gidsen vertelden iets over de plaatsen waar we stopten en de dichters droegen hun gedichten vervolgens voor, die in relatie stonden met de stopplaatsen.
Ook ik heb op 11 stopplaatsen mijn gedichten voorgedragen.
Het was een combinatie van deels haiku/senryu gedichten en deels andere gedichten.
Ik wil hier enkele gedichten van markante punten met een korte toelichting plaatsen.
Het eerste gedicht gaat over een zogenaamde "spechtensmidse".
De grote bonte specht maakt gebruik van hulpmiddelen, zo zet hij bijvoorbeeld noten of dennenappels vast in een spleet in de schors van een boom of in een v-vertakking van een boom.
Vervolgens hakt hij met zijn snavel de boomvruchten open.

Spechtensmidse

De grote bonte specht is heus geen hork

al eet hij niet met mes en vork.

Hij eet ook niet van een bord

toch komt hij niets te kort


Hij roffelt er dan luid op los

vindt zijn maaltjes dikwijls achter schors.

Hij verorbert, noten, eikels en hars,

maar ook van eitjes is hij niet wars.


Ingeklemd in een boomvork of gat,

kraakt hij menig dennenappel, noot en pit.

Hij hamert, bedreven, gelijk een smid

echt hij is zo slim als wat.

                       -----------------------
                
Onder het label IVN-poëziewandeling 
staan alle logjes over deze wandeling. 
Wordt vervolgd!

                              jeer

  

Vouchers

Deze week was mijn kleinzoon jarig en naast de gebruikelijke cadeautjes kreeg hij van zijn twee jongere zusjes ook nog een origineel cadeau. Zij hebben namelijk alle twee een oxboard en hij niet, maar zoals dat gaat wil hij daar natuurlijk ook wel mee spelen.
Dit geeft regelmatig aanleiding tot discussie.

Zijn twee zusjes hebben daarom het volgende bedacht voor zijn verjaardag.
Ze hebben eigenhandig vouchers gemaakt, waarmee hun broertje op gezette tijden gebruik kan maken van hun oxboard.

Maar de zusjes behouden natuurlijk wel de eerste keus.

jeer

Het zusje van de tulp

Onlangs heb ik meegedaan aan een gedichtenwedstrijd, die 

georganiseerd was door "Bloeiend Zijpe".

Het thema van deze wedstrijd luidde:

Wie is het zusje van de tulp?

Hieronder mijn inzending, die helaas niet in de prijzen is gevallen.


                  Zusje van de tulp

De tulp is mijn zusje sprak het kleine krokusje.

Laat mij niet lachen onderbrak de hyacint.

Van alle bollen ben ik de meest waardevolle.

Door mijn kleur en geur ben ik naast de tulp het meest bemind.

Wacht eens even zei de narcis een tikkeltje verlegen,

het is haast zeker en gewis, dat de tulp mijn zusje is.

In het voorjaar moet je maar eens kijken,

staan wij overal gezamenlijk te prijken.

Dan komt het blauwe druifje op de proppen.

Zij kan al dat gesnoef echt niet verkroppen

en oppert, ik ben dan wel klein, maar de tulp

zou zomaar ook mijn grote zus kunnen zijn.

De tulpenboom vindt zichzelf meer de stoere oom.

Plots verschijnt er uit het niets de uienbol en verpest ieders droom.

Zonder twijfel doet zij haar relaas, een betoog dat er niet om loog.

Niet één van de andere bollen kan dan haar tranen nog de baas.

Overigens las ik gisteren in de krant, dat vele toeristen teleurgesteld waren tijdens hun bezoek aan de Keukenhof, want buiten bloeiden er vanwege het koude weer slechts weinig of geen tulpen.

jeer

Dag van de Poëzie 25 januari 2018

Ook dit jaar weer heb ik op 25 januari op de Landelijke Dag van de Poëzie 2018 een bijdrage geleverd aan het open podium, dat georganiseerd werd door het PPO te Oss. 
Normaal gesproken ben ik snel uitgesproken met een enkele haiku of ander kort gedicht, maar deze keer heb ik gekozen voor een verhalend vers, want ben ik voor het pluche gezwicht.
Het thema was dit jaar "Theater" met het motto: 
" Uitstromend in het pluche van de zaal", maar wat moet je met zo'n thema, wat is theater nou eigenlijk helemaal?
Het is een gebouw, het is het spel dat daarin wordt gespeeld, maar theater is soms ook een hoop overdreven gedoe!
Volgens mij houden de meeste dichters niet echt van een hoop overdreven gedoe. Dus was het thema in Oss inmiddels veranderd in: 
"Alles van waarde is weerloos", naar een zinsnede uit een gedicht van Lucebert, maar ook hier kun je van alles bij bedenken.
Ik ben de avond eenvoudig begonnen met een distichon , een tweeregelig gedicht, gevolgd door een drieregelige senryu, die mij in principe beter ligt.
Een distichon, een tweeregelig vers, dat een volledige zin vormt:

 Ook 'n lucifer lijkt weerloos, maar niets is minder waar, 

 hij ontvlamt al snel door slechts 'n argeloos gebaar. 

link foto

Dan de drieregelige senryu, die wel twee kéér wordt voorgedragen:

-------------------------------------------------------

lastig inschatten

meerwaarde van een dichter

overschat het niet

-------------------------------------------------------

Hierna ben ik verder gegaan met een soort vrij vers zonder titel:

De één houdt van kort en krachtig, meer dan

17 lettergrepen wordt hem al snel te machtig

de ander beheerst een sonnet of het kwatrijn

een derde vindt juist de limerick heel fijn

maar

Van het wrochten ener poëet 

heeft de wereld vaak geen weet.

De poëet kneedt zijn vers zin na zin

zijn hele ziel en zaligheid legt hij er in.

Wanneer echter de barre strijd is gestreden

wil hij best wel met dit vers naar buiten treden.

Tenslotte kan hij toch de verleiding niet weerstaan

om ook eens met zijn gedicht op een podium te staan.

Verder heb ik mijn gedicht Trottoirband, dat onlangs een eervolle vermelding kreeg voorgedragen onder het motto:

" Alles van waarde is weergaloos "

En als allerlaatste nogmaals de senryu van hierboven, maar dan net even iets anders:

-------------------------------------------------------

lastig inschatten

meerwaarde van een dichter

onderschat het niet

-------------------------------------------------------

    jeer

Ware liefde

link

----------------------------------------

ware liefde is

nog steeds elkaars rug wassen

en ook afdrogen

----------------------------------------

jeer

Speciale kerstboom

Op eerste Kerstdag was ik uitgenodigd bij mijn dochter en haar gezin. Zij hadden een huisje gehuurd in de buurt van Otterlo. 
's Middags hebben we even een boswandelingetje gemaakt. 
Op een gegeven ogenblik ontdekken we een eindje van het wandelpad af iets speciaals. 
In het groen zien we iets kleurrijks staan en als we gaan kijken treffen we een opgetuigd kerstboompje aan. 
Er hangen ook allerlei briefjes met teksten over honden en foto's in het boompje. 
Bij nader onderzoek blijkt het versierde boompje een kerstboom voor honden te zijn.

----------------------------------------------------------

versierd in het bos

in de volle grond stond hij

kerstboom voor de hond

----------------------------------------------------------

jeer

Over-drijfzand

Over-drijfzand

Tijdens de Maasdijk-marathon afgelopen zondag kwam ik in de finishplaats Megen (gem. Oss) de volgende waarschuwing tegen, maar goed bekeken had het toch niet echt veel om het lijf.

----------------------------------------------------

mensen opgepast

levensgevaarlijk terrein

niet overdrijven

----------------------------------------------------

jeer

Drs.P en Thé Lau

De Nederlandse kunst en cultuurwereld heeft in korte tijd twee markante figuren verloren. Op 13 juni j.l. overleed op 95-jarige leeftijd de tekstschrijver, zanger en dichter Drs.P en op 24 juni overleed op 62-jarige leeftijd Thé Lau eveneens tekstschrijver, dichter, muzikant en zanger in de band de Scene.
Drs.P was vooral bekend om zijn taalvaardigheid en humor o.a. in de eigenzinnige liedjes zoals Veerpont en Dodenrit.
Ook introduceerde hij samen met Ivo de Wijs en Pieter Nieuwint de dichtvorm OllekeBolleke.
Als eerbetoon aan Drs.P heeft het PPO, poëziepodium Oss, dichters uit de omgeving gevraagd een Ollekebolleke te schrijven.

Hieronder mijn bijdrage

Piepertjes, piepertjes

gebakken of gekookt

ook als patat heus niet 

te versmaden

Let op, verwijder eerst

aardappelUITlopers

raak niet in de puree

door nachtschade

Thé Lau was een veelzijdig kunstenaar, voor een biografie zie volgende link. 

Hij was met name bekend bij het grote publiek met o.a. zijn Nederlandstalige liedjes:

"Blauw" en "Iedereen is van de wereld". 

Tenslotte deze haiku/senryu:

-----------------------------------------

kerkklokken luiden

de dood galmt over de stad

het laatste afscheid 

-----------------------------------------

jeer

Poezenfamilie (Gedachte van deze week 7 + 8)

Naar aanleiding van een logje van mede blogger Es van Essen over het 41-jarige bestaan van de "Poezenkrant" ben ik maar eens terug gedoken in mijn eigen oude archief van mijn voormalige blog bij het ter ziele gegane blogspot.nl.
In 2007 heb ik een aantal logjes geplaatst over de poezen in mijn huis en hoewel ik allergisch ben voor poezen, heb ik negentien jaar een kat gehad/ verzorgd.
Deze poes was altijd buiten maar kon via een kattenluikje in mijn schuurtje, als ze dat wilde. De poezen, die ik in 2007 had en nu nog steeds bezit behoeven slechts af en toe een stofdoek.
Ik wil ze hieronder nog een keer de revue laten passeren, net als de echte poes, hebben deze poezen ook allemaal een "eigen karakter".

Te beginnen met twee oude foto's van mijn echte poes en ze heette gewoon Poes.
De foto's waren van slechte kwaliteit en ik heb ze ook nog eens ingescand.

De volgende poes is "Buitenpoes", want ik vind ze het meest op de echte poes lijken.

Vervolgens heb ik het knusse kleine poezengezinnetje.

Dan nog Roos en Ina, zijn het geen plaatjes? 

Om in te lijsten, echt wel!!!!!

Verder heb ik respectievelijk de "Kleine Tweelingen" en de "Grote Tweelingen"

En om het verschil te zien nog een keer samen

Hieronder volgt de " Deftige Poezenfamilie" in hun batik outfit.

Nu komen Lilly en Loulou.

Loulou is het mysterieuze nichtje van Roos en Ina en Lilly is het trotse vrouwtje.

Dit is "witte poes", een rustige poes en schuw, ze houdt zich een beetje afzijdig van de rest.

Hier is de kleine charmante Italiaanse poes Gigi

Ik heb ook nog Solomon en Sheba, de twee mysterieuze katten met oosterse trekjes.

Sheba and Solomon

seem to be as one

of genius and beauty

she's a devine prodigy

and he a human miracle

of glory and wisdom

so that in upholding

glory and prudence

the twain seem as one

De een na laatste uit de poezenfamilie is Noortje, zij is ook een beetje schuw en erg bang voor honden, ooit heeft er een 'n stukje van haar oor afgebeten.

De laatste, maar zeker niet de minste is de stoere poes Ra met een Egyptische uitstraling, hij is dan ook echt de baas in huis.

jeer