maandag 30 september 2019

Komt dat zien.

Ook dit jaar weer vond op de derde zondag in september het jaarlijkse straatfestival "Fantastival" in Oss plaats. 
Het viel dit jaar samen met de "Open Monumentendag", aan beide evenementen heb ik een bijdrage geleverd. 
Het thema van Fantastival was dit jaar circus en voor de Open Monumentendag was het project "Monumentale Poëzie" in het leven geroepen.
Aangezien ik tijdens het festival op diverse tijdstippen moest voordragen heb ik van het gebeuren zelf nauwelijks iets gezien. 
Voor een indruk van dit jaarlijkse festival zie deze oudere blog.
Hieronder één van de gedichten, die ik heb voorgedragen in de binnentuin van Miens Eethuis waar wij altijd als dichters te gast zijn tijdens dit straatfestival.
Het gedicht is opgebouwd uit drie kyoka's (5-7-5-7-7 lettergrepen) met de titel:


Hooggeëerd publiek


de spreekstalmeester

schalt, komt dat zien, komt dat zien

hooggeëerd publiek

daar staat hij in de piste

hangt soms de clown uit



kondigt de acts aan

is vaak ook de dikke deur

bouwer en sjouwer

slijt kaartjes aan de kassa

loopt op handen en tenen


een circusartiest

uit volle overtuiging

de tent moet draaien

een laatste keer - komt dat zien -

morgen trekken zij verder


foto van een foto

Zoals gezegd heb ik ook aan het project Monumentale Poëzie meegedaan.
Dit project is een samenwerkingsverband tussen De Pastorije in Maren-Kessel, het Stadsarchief in Oss, fotoclub Jomatico uit Oss en dichters uit Oss en verre omstreken.
Er werd een selectie gemaakt van 15 monumenten, die "bedicht" mochten worden.
Een deskundige jury heeft 16 gedichten geselecteerd, waar de fotografen van Jomatico op eigenwijze unieke en creatieve foto's bij gemaakt hebben.
Foto's en gedichten zijn in een fraai geïllustreerde bundel uitgegeven.
Mijn gedicht heb ik geschreven bij de Odrada Kapel in Macharen en de bijbehorende foto is gemaakt door Marjon Grendel uit Oss.


Odrada


Odrada beschermvrouwe van mens en vee

hoedster tegen de pest en ander wee

in haar kapel staat zij stilletjes en gelaten

hoort er zelden nog mensen praten

verstomd is het geloei, geknor en blaten

velen kwamen haar hier ooit vereren

devotie in een grijs verleden

in processies vol gebeden

zie hoe het kan verkeren

in onze moderne tijd is menigeen

geloof en vertrouwen kwijt

mens en dier gebruiken medicijnen

wonderen lijken te verdwijnen

Odrada ziet het met lede ogen aan

zij heeft eeuwenlang haar best gedaan


foto van een foto

Het is een samengestelde foto, Marjon Grendel heeft het kleine beeldje in de straatkapel uit een foto gelicht en het op een creatieve manier bekleed met hedendaagse teksten van geneesmiddelen en andere reclameteksten in relatie met de tekst in het gedicht.


jeer 


maandag 2 september 2019

Korte vakantie 2019

Deze zomer hebben we een korte vakantie gehad, deels in ons eigen land in Zuid-Limburg en deels bij de buren in België.
In Zuid-Limburg waren we o.a. in Maastricht, waar we het Museum aan het Vrijthof bezochten. 
Momenteel loopt daar nog de overzichtstentoonstelling "Manmade/no human" van de kunstfotograaf Jan Stel.
Jan Stel exploreert en fotografeert desolate plekken van onze tijd, een vergeten wereld waaruit de menselijke aanwezigheid is verdwenen. Hij fotografeerde in de voorbije jaren o.a. in een gashouder, een koeltoren, elektriciteitscentrale, bij een oude mijn en vele andere deplorabele objecten.
De expositie omvat 75 indrukwekkende foto's van verlaten locaties en ook zijn er enkele interessante video's te zien.
De eerste foto hieronder is binnen in een ter ziele gegane staalgigant in Frankrijk.



De volgende foto is genomen in Maison Heinen, een verlaten boerderij/melkfabriek in Luxemburg. 
In het interieur zijn nog vele religieuze attributen te zien.



De laatste twee foto's zijn gemaakt bij de kolenmijn Hugo in Duitsland, het is de blik in een grote hal van een gesloten kolenmijn, waar de mijnwerkers zich omkleedden. 
In de hal zijn honderden stalen mandjes te zien, die aan ijzeren kettingen hangen waar de mijnwerkers hun kleding in deden.
De mandjes werden omhoog getrokken, zodat hun kleren beschermd werden tegen stof en diefstal en tegelijkertijd kwam er een ander mandje naar beneden met zeep en andere spullen om zich bij terugkomst te kunnen reinigen van het kolenstof.




Na drie dagen Zuid-Limburg zijn we vijf dagen naar België vertrokken naar Ieper waar ons overnachtingsadres was.

Bij aankomst wachtte ons deze verrassing in de slaapkamer.


In Ieper bezochten we het "In Flanders Fields Museum", de vroegere Lakenhalle.
In het museum is een indrukwekkende tentoonstelling over de eerste wereldoorlog.
Ieper en omstreken waren in de eerste wereldoorlog een triest strijdtoneel er sneuvelden tijdens deze oorlog 500.000 soldaten. Ieper is de hele oorlog omsingeld geweest, maar is ondanks meerdere veldslagen nooit gevallen. Rond de stad liggen meer dan 170 begraafplaatsen. Sinds 1928 wordt iedere dag nog 's avonds om acht uur onder de Menenpoort de last post gespeeld door een groep klaroenblazers. 
In de poort staan de namen van 54.896 vermiste soldaten gegrift.

De Menenpoort


Massale belangstelling om acht uur.


We hebben ook een bezoek gebracht aan Lille in Noord-Frankrijk vlak over de Belgische grens. We hebben onze auto een kleine tien kilometer van Lille in Lesquin geparkeerd en zijn met de trein naar Lille gegaan.
Het is een gezellige stad met fraaie gebouwen en diverse musea.
Aangezien wij al twee musea bezocht hadden, hebben we er maar een middagje statten van gemaakt.
Vanaf het station Gare Lille Flandres via de Rue Faidherbe richting centrum en Place Charles de Gaulle. 
Lille is de geboortestad van Charles de Gaulle.
De hele Rue Faidherbe was voorzien van kleurrijke kunstwerken.




Het was mooi weer en daarom zijn we ook nog een dagje naar het strand geweest. We brachten een bezoek aan de Panne.


Beeldengroep van Jozef de Loose Belgisch beeldhouwer


Aan het strand


"Spin" creatie van Monique Mol. 
Bij haar staat de spin als symbool voor de (vrouwelijke) creatieve kracht. De spin als meester wever, die het web weeft van verbondenheid en saamhorigheid.


jeer