Medio augustus ben ik op vakantie geweest in Duitsland en Tsjechië, we zijn ook zes dagen in Praag geweest.
Praag is een indrukwekkende stad met een schat aan kunst en cultuur. Het lijkt soms net een openluchtmuseum met de vele bijzondere bouwwerken, sculpturen, gebedshuizen, parken, pleinen en de Vltava (Moldau) met zijn bruggen.
Vanuit ons hotel in de wijk Praag 6 aan de Evropská, waar de metrohalte praktisch voor de deur ligt, zijn we in 10 tot 15 minuten in alle stadsdelen van Praag.
We hebben op deze manier de Praagse Burcht, de Joodse Wijk, de Oude Stad, de Nieuwe Stad en Mala Straná (Kleine Zijde) verkent.
Te beginnen met de Praagse Burcht( Praszký Hrad) met o.a. de imposante St.-Vituskathedraal, het Gouden Straatje, meerdere paleizen, kloosters, torens en tuinen.
Op de Praagse Burcht zetelt sinds 1918 de Tsjechische president en ieder uur is er op de eerste binnenhof de wisseling van de wacht, met om twaalf uur fanfaremuziek.
De vele toeristen stromen dan toe om het schouwspel mee te maken.
Vanaf metrostation Malostranská beginnen we aan de lange klim naar één van de ingangen van de burcht.
Voordat we naar binnen mogen worden we grondig gescand.
De opgang biedt een weids uitzicht op Praag en op een goed onderhouden parkachtige omgeving met o.a deze fraaie boom.
Midden onder, zicht op de beroemde Karelsbrug over de Moldau
Aflossing van de wacht op het eerste binnenhof
en om twaalf uur met muziek
Ingang eerste binnenhof met wachters
Tweede binnenhof met zicht op spitsen van de St.-Vituskathedraal.
Hoe dichter bij een kerk of kathedraal, des te moeilijker om hem
op de foto te krijgen met een eenvoudige camera.
Helaas zijn de meeste foto's van het interieur van de kathedraal van slechte kwaliteit. Daarom hieronder slechts enkele foto's van de binnenkant.
Biechtstoel
Op de burcht is het "Gouden Straatje", een druk bezochte bezienswaardigheid. In het "Gouden Straatje" staan elf kleine huisjes, die oorspronkelijk bedoeld waren als onderkomen voor de kasteelwachten.
Tussen 1916 en 1917 woonde hier Franz Kafka op nummer 22 in het huisje van zijn zus.
Tegenwoordig is er een klein museum in gevestigd.
Nadat we de burcht hebben verlaten lopen we langs de Moldau via de beroemde Karelsbrug naar de Joodse Wijk.
Franz Kafka werd op 3 juli 1883 in Praag in een Joods gezin geboren en hij geldt als één van de meest belangrijke en invloedrijke auteurs van de afgelopen eeuw.
Hij woonde het grootste deel van zijn leven, hij werd slechts 40 jaar, in de Joodse wijk Josefov.
Hieronder een foto van de oude Joodse begraafplaats in deze wijk, het was gesloten toen wij er waren, het was Sabbat.
Hier staan 12.000 grafzerken en er liggen meer dan 100.000 doden begraven. De Joodse godsdienst predikt de wederopstand en daarom mogen graven niet geruimd worden, zodoende liggen de doden in vele lagen boven elkaar begraven.
De oudste steen is van 15 april 1439 en de laatste uit 1787.
Franz Kafka wordt op meerder plaatsen in Praag geëerd met sculpturen. Zo staat er in de buurt van zijn ouderlijk huis een bronzen standbeeld van hem, gemaakt door de kunstenaar Jaroslav Róna. De kunstenaar baseerde het beeld op Kafka's korte verhaal "Beschrijving van een gevecht", waarin een vriendschappelijk gesprek tussen verteller en een kennis uitmondt in een ruzie.
Op de schouders van de mysterieuze hoofdloze zwarte figuur is Kafka zelf te herkennen.
In 2004 heeft David Cerny een ronddraaiend hoofd van Kafka ontworpen, een hoofd van 42 glinsterende metalen schijven, die los van elkaar kunnen ronddraaien.
zie deze link voor een kort filmpje
Dezelfde David Cerny ontwierp ook de babypoppetjes op de televisietoren in Praag.
Hoewel wij alle wijken te voet hebben gedaan kun je Praag uiteraard ook op andere manieren verkennen. Één andere manier is een rondrit in een fraaie nostalgisch uitziende auto.
Je komt dan ongetwijfeld ook langs deze fraaie Jerusalem of Jubileum synagoge, die niet in de Joodse Wijk, maar in de wijk Novo Mesto ligt. Het is een synagoge gebouwd in Moorse stijl vermengd met Art Nouveau details. Het is één van de mooiste, maar zeker de grootste synagoge van de stad.
Tot zover een kleine selectie van de vele foto's van een indrukwekkend Praag.
Op onze heenreis kwamen wij op een kleine 20 km voor Praag op de snelweg het plaatsnaambordje Lidice tegen en wij besloten om op de terugweg hier naar toe te gaan.
Van 29 april tot en met 21 mei zond de VPRO een zevendelige filmische televisieserie uit met de titel "Himmlers hersens heten Heydrich" gebaseerd op de bestseller 'HhhH' van Laurent Binet.
Het gaat over de even knullige als spectaculaire aanslag in 1942 op het nazikopstuk Reinhard Heydrich, de architect van de Jodenvernietiging.
Er wordt een min of meer mislukte aanslag gepleegd op Heydrich, hij overleeft de aanslag met slechts een kleine verwonding, maar overlijdt kort daarna toch aan een infectie.
De Duitsers nemen wraak op 10 juni 1942.
Het dorp Lidice wordt uitgemoord en met de grond gelijk gemaakt. Praktisch alle mannen boven de vijftien jaar werden doodgeschoten, de vrouwen gingen op transport, waarbij velen door uitputting en in de gaskamers zijn omgekomen. Van de kinderen werden er 82 vergast. Het dorp wordt in 1949 vlakbij weer opgebouwd, maar de oorspronkelijke plaats is tot op de dag van vandaag een indrukwekkend monument.
Het is een grote open vlakte met een bezoekerscentrum en enkele gedenktekens, zoals het aangrijpende monument van de 82 vermoorde kinderen hieronder.
De open vlakte die ons ondanks de bomen een gevoel van totale leegte en verschroeide aarde gaf.
Hieronder het monument voor de weggevoerde vrouwen van Lidice.
In een rondgang bij het bezoekerscentrum diverse muurpanelen van de gepleegde verschrikkingen door de nazi's, zoals het doodschieten van de mannen, het scheiden van de familie's en de bevrijding van de vrouwen uit het concentratiekamp.
Ons bezoek aan Praag en Lidice waren beide indrukwekkend, maar Lidice heeft toch wel de meeste indruk op ons achtergelaten.
jeer
