Zinderende Zomer Zinnen

Stichting ZPINK is een beweging voor woordkunst in de Zaanstreek en zij hebben een gedichtenwedstrijd georganiseerd met het thema "Zinderende Zomer Zinnen".
Het was de bedoeling om een gedicht te schrijven van maximaal 35 woorden in hooguit vijf regels inclusief de titel.
De door de jury 10 uitverkoren inzendingen zouden afgedrukt worden op een bierviltje en deze viltjes worden in de Zaanstreek onder de horeca verspreid.

Naast het afdrukken van de tien geselecteerde gedichten op een viltje, worden er ook nog drie winnaars gekozen uit deze tien, die in aanmerking komen voor een goodiebag.
Het gedicht van de nummer 1 wordt bovendien op verschillende plaatsen in Zaandam op het trottoir aangebracht.

Ook ik heb meegedaan aan deze uitdaging, mijn bijdrage eindigde van de 121 inzendingen in ieder geval bij de eerste tien en komt daarmee op een bierviltje.
Gisteren 16 juli 2020 was in Zaandam een feestelijke onthulling van de eerste drie en tevens de bekendmaking van de winnende tekst.
Ik was aangenaam verrast toen bleek, dat mijn bijdrage tot de drie winnaars behoorde. Na de onthulling en de uitreiking van de drie prijzen was er nog een gezellig samenzijn in het café van cultuurcentrum "De Fabriek" in Zaandam, al met al zeer geslaagd.
Hieronder mijn bijdrage op een bierviltje.

En de inhoud van de goodiebag!

jeer 

Zomervakantie 2020

Ik heb meegedaan aan een uitdaging om een zes woorden verhaal te schrijven. Uit dat zes woorden verhaal ontstond onderstaande haiku/senryu. Het thema was zomer en vakantie in 2020.

----------------------------------------------

buurvrouw zont topless

zij heeft mondkapjes gemaakt

van haar bikini

----------------------------------------------

jeer

Slakkengangetje

Eens wandelde ik over de dijk, een naaktslak trachtte van de ene naar de andere kant te komen. Als hij maar niet gedacht had, dat het gras aan de andere kant groener was, want dan kwam hij bedrogen uit. Hij was vertrokken toen het nog bewolkt was en had zich niet gerealiseerd dat het vandaag vrijdag de dertiende was. Ondertussen was de zon fel gaan schijnen en dat is niet goed voor een naaktslak, afgezien van het feit dat hij pas halverwege was en er ook verkeer over de dijk reed (gelukkig voor hem en voor mij maar heel weinig). Ik wil zo'n beestje nog wel eens aan de kant gooien, maar deze keer heb ik me er niet mee bemoeit.

Wat mijzelf betrof ik was ook nog niet halverwege en als je over een weidse vlakte uitkijkt dan lijkt alles relatief dichtbij. Deze slak zette mij wel op onderstaande haiku/senryu.

-----------------------------------------------------

lonkend vergezicht

afstand is een illusie

nog uren lopen

-----------------------------------------------------

jeer

Vlinder en de fiets update!

Enkele dagen geleden kreeg ik een mailbericht van een coördinator van Cultuur en Welzijn van een zorginstelling met een bijzonder verzoek. In verband met de coronacrisis en ter ondersteuning van de bewoners in deze moeilijke tijd, verrast zij  de bewoners dagelijks met een attentie om ze wat op te vrolijken en/of tot mijmeren aan te zetten. De afgelopen weken heeft zij een vlinderproject gedaan en na het zoeken naar betekenisvolle afbeeldingen kwam zij ook op mijn weblog terecht bij een logje dat ik in 2010 op mijn weblog heb geplaatst. Graag wilde zij gebruik maken van mijn foto's en tekst en vroeg daarom toestemming om die te mogen gebruiken. Uiteraard heb ik daar graag aan meegewerkt.
Hieronder dus het logje van bijna tien jaar geleden. Ik had toen nog een tuin, inmiddels woon ik op een appartement. 

Er zijn fabrikanten van fietsen, die hun fietsmodellen "Vlinder" 
noemen, er zijn profwielrenners, die op een fiets met een 
"vlindermotief" rijden en er zijn "Solarvlinders", dit zijn gratis oplaadpunten voor elektrische fietsen en scooters.
Maar groot was mijn verbazing toen ik in 2010 door mijn tuin liep en het volgende tafereel tegen kwam. Je zult het geloven of niet, het was een vlinder op de fiets.

Nadat hij zijn fiets netjes geparkeerd had strekte hij alvorens af te stappen eerst nog even de vleugels,

en daalde vervolgens behoedzaam af.

  

In het volste vertrouwen liet hij zijn fietsje onbeheerd en niet op slot achter

en ging vrolijk aan de wandel.

Het moet niet gekker worden!

© jeer 2020

Kunstwerk met Poëzie

De Osse kunstenares Beppie Lotterman viert dit jaar haar 25-jarige kunstenaarsschap. Helaas kan door de omstandigheden in verband met de corona perikelen dit jubileum niet uitbundig gevierd worden met een officiële openbare expositie.
Beppie heeft daarom besloten om samen met dichters van het Poëzie Podium Oss (PPO) een alternatieve uiting aan dit heuglijke feit te geven. In deze samenwerking heeft zij de dichters van het PPO gevraagd om bij twee van haar schilderijen een gedicht te schrijven. Wekelijks verschijnt er een gedicht van een andere dichter bij een van de twee schilderijen op de diverse digitale podia, zoals b.v. op de facebookpagina van het PPO.
Ook ik heb bij het onderstaande schilderij van haar een gedicht geschreven. 
Het gedicht geeft weer wat er bij mij opkwam bij het zien van dit schilderij en ik gaf er de volgende titel aan: Zusje aan zee.

Foto van een foto

Zusje aan zee

Tegen de storm in loopt zij

met haar hoofd in de wolken

in wisselende kleuren

heeft zij de mooiste dromen

van zachtroze tot azuurblauw

fantaseert over Ondine

blijft even ongrijpbaar als water

de zee kent alle verhalen

van mens en dier

zij telt alle tranen

van vreugde en verdriet

de zee spreekt alle talen

zij is als een moeder.

jeer

In wording!

-----------------------------------------------------

wat losse woorden

tot volzinnen rangschikken

gedicht in wording

-----------------------------------------------------

jeer

Boswandeling

Onlangs tijdens een boswandeling op een mistige ochtend raakte ik geïnspireerd tot de onderstaande haiku.

----------------------------------------

op het rottend blad

tikken  druipende druppels

van de ochtendmist 

----------------------------------------

jeer

Amnesty "WriteForRights"

Rond 10 september 2019 vroeg Amnesty International mensen in de hele wereld om brieven te schrijven voor kinderen en jongeren, die op de een of andere manier onderdrukt worden. 
Afgelopen zondag 15 september organiseerde de bibliotheek in Oss een schrijfmiddag van Amnesty met het thema: "WriteForRights".
Het Poëzie Podium  Oss (PPO) heeft met 10 dichters een bijdrage geleverd aan deze middag.  De 10 dichters van het PPO hebben elk een gedicht geschreven voor een slachtoffer van onderdrukking, onderdrukt door regeringen van diverse landen.
Zelf heb ik een gedicht mogen schrijven voor Ibrahim Ezz El-Din,
een 28-jarige jongen uit Egypte, die zich inzet voor een menswaardig huisvestingsbeleid in Egypte.
Ibrahim werd op 11 juni 2019 plotseling opgepakt door veiligheidsagenten in burgerkleding, in de straat waar hij woonde  en sindsdien werd niets meer van hem vernomen. 
Zijn familie en zijn advocaten gingen naar de politie, maar die ontkende dat hij bij hen gevangen zat.

Mijn gedicht heeft de titel:

Egypte

Ibrahim Ezz Ell-Din

een betrokken jongeling

iemand die ergens voor gaat

voor recht en vrijheid staat

plotseling door het regime

meegenomen

tot op heden wordt er niets 

van hem vernomen

een moeder die zoekt haar zoon

jongen waar ben jij nu

er komt geen antwoord

donker zijn haar dagen

dagen die te vaak overgaan

in slapeloze nachten

zij hoopt vurig op een wonder

maar ook vannacht slaapt zij niet

P.S. Update!

Ibrahim was 167 dagen spoorloos, maar op 26 november 2019 verscheen hij plotseling voor de rechter en op 4 december 2019 werd hij weer voor een periode van 15 dagen opnieuw vastgezet. 

P.S. Laatste update!
Ibrahim is op 26 april 2022 vrijgelaten.

jeer

Theetijd

Afgelopen vakantie dronken we op een terrasje in Lille koffie en thee. 
Tot mijn verrassing kregen wij bij de thee dit grappig setje zandlopertjes.
Hiermee kan je zelf de sterkte van de thee bepalen, de zandlopers lopen respectievelijk in drie, vier of vijf minuten leeg en je kan uiteraard ook nog combineren wanneer je 5 minuten te kort vindt.

----------------------------------------------

je thee slap of sterk

zandlopers bieden uitkomst

laat het je smaken

----------------------------------------------

jeer

Komt dat zien.

Ook dit jaar weer vond op de derde zondag in september het jaarlijkse straatfestival "Fantastival" in Oss plaats. 
Het viel dit jaar samen met de "Open Monumentendag", aan beide evenementen heb ik een bijdrage geleverd. 
Het thema van Fantastival was dit jaar circus en voor de Open Monumentendag was het project "Monumentale Poëzie" in het leven geroepen.
Aangezien ik tijdens het festival op diverse tijdstippen moest voordragen heb ik van het gebeuren zelf nauwelijks iets gezien. 
Voor een indruk van dit jaarlijkse festival zie deze oudere blog.
Hieronder één van de gedichten, die ik heb voorgedragen in de binnentuin van Miens Eethuis waar wij altijd als dichters te gast zijn tijdens dit straatfestival.
Het gedicht is opgebouwd uit drie kyoka's (5-7-5-7-7 lettergrepen) met de titel:

Hooggeëerd publiek

de spreekstalmeester

schalt, komt dat zien, komt dat zien

hooggeëerd publiek

daar staat hij in de piste

hangt soms ook nog de clown uit

kondigt de acts aan

is vaak ook de dikke deur

bouwer en sjouwer

slijt kaartjes aan de kassa

loopt op handen en tenen

een circusartiest

uit volle overtuiging

de tent moet draaien

een laatste keer - komt dat zien -

morgen trekken zij verder

foto van een foto

Zoals gezegd heb ik ook aan het project Monumentale Poëzie meegedaan.

Dit project is een samenwerkingsverband tussen De Pastorije in Maren-Kessel, het Stadsarchief in Oss, fotoclub Jomatico uit Oss en dichters uit Oss en verre omstreken.

Er werd een selectie gemaakt van 15 monumenten, die "bedicht" mochten worden.

Een deskundige jury heeft 16 gedichten geselecteerd, waar de fotografen van Jomatico op eigenwijze unieke en creatieve foto's bij gemaakt hebben.

Foto's en gedichten zijn in een fraai geïllustreerde bundel uitgegeven.

Mijn gedicht heb ik geschreven bij de Odrada Kapel in Macharen en de bijbehorende foto is gemaakt door Marjon Grendel uit Oss.

Odrada

Odrada beschermvrouwe van mens en vee

hoedster tegen de pest en ander wee

in haar kapel staat zij stilletjes en gelaten

hoort er zelden nog mensen praten

verstomd is het geloei, geknor en blaten

velen kwamen haar hier ooit vereren

devotie in een grijs verleden

in processies vol gebeden

zie hoe het kan verkeren

in onze moderne tijd is menigeen

geloof en vertrouwen kwijt

mens en dier gebruiken medicijnen

wonderen lijken te verdwijnen

Odrada ziet het met lede ogen aan

zij heeft eeuwenlang haar best gedaan

foto van een foto

Het is een samengestelde foto, Marjon Grendel heeft het kleine beeldje in de straatkapel uit een foto gelicht en het op een creatieve manier bekleed met hedendaagse teksten van geneesmiddelen en andere reclameteksten in relatie met de tekst in het gedicht.

jeer