vrijdag 5 juni 2020

Welkom


Welkom op mijn weblog!
Ik wil op mijn weblog regelmatig Haiku en/of Senryu plaatsen, 
andere interessante bijdragen zullen er ook te zien zijn.
Een haiku is een klein Japans gedichtje/dichtvorm van drie regels met in totaal 17 lettergrepen in de verdeling 5-7-5 lettergrepen over resp. de eerste/tweede/derde regel. 

Een haiku beschrijft in principe een objectieve en ultieme natuurervaring. 
De senryu voldoet aan dezelfde basisregels, maar hoeft niet perse over de natuur te gaan en beschrijft ook de mens en zijn gevoelens, de senryu geeft de schrijver dus meer vrijheden. 
Naast deze basisregels zijn er nog een flink aantal andere voorwaarden, maar hier laat ik het voorlopig even bij.
Foto's en teksten zijn in veel gevallen van mijzelf, tenzij anders vermeld. 
Wil je iets van mijn weblog gebruiken, een tekst of een foto, laat het mij dan s.v.p. eerst even weten en ook een verwijzing naar de bron zou ik dan zeer op prijs stellen. 
Door op de foto te klikken verschijnen ze in een ander (meestal groter) venster.
Als er iets is dat je aanspreekt, dan vind ik het leuk wanneer je ook een reactie achterlaat.
Veel kijk en leesplezier.




Haiku van de maand juni



-------------------------------------------------------------------

een torenvalk bidt

rupsen gaan in processie 

en de kerk loopt leeg

-------------------------------------------------------------------


jeer


Wil je reageren op de Haiku/senryu van de maand juni klik hier!


Voor mijn  laatste nieuwe logje klik op de titel hieronder!

" Slakkengangetje"



Bezoek ook eens Jeer's Haiku/senryu in beeld pagina!

==========================================

Copyright  © jeer  2007-2020

donderdag 4 juni 2020

Slakkengangetje

Eens wandelde ik over de dijk, een naaktslak trachtte van de ene naar de andere kant te komen. Als hij maar niet gedacht had, dat het gras aan de andere kant groener was, want dan kwam hij bedrogen uit. Hij was vertrokken toen het nog bewolkt was en had zich niet gerealiseerd dat het vandaag vrijdag de dertiende was. Ondertussen was de zon fel gaan schijnen en dat is niet goed voor een naaktslak, afgezien van het feit dat hij pas halverwege was en er ook verkeer over de dijk reed (gelukkig voor hem en voor mij maar heel weinig). Ik wil zo'n beestje nog wel eens aan de kant gooien, maar deze keer heb ik me er niet mee bemoeit.
Wat mijzelf betrof ik was ook nog niet halverwege en als je over een weidse vlakte uitkijkt dan lijkt alles relatief dichtbij. Deze slak zette mij wel op onderstaande haiku/senryu.

-----------------------------------------------------

lonkend vergezicht

afstand is een illusie

nog uren lopen

-----------------------------------------------------


jeer

donderdag 7 mei 2020

Vlinder en de fiets update!

Enkele dagen geleden kreeg ik een mailbericht van een coördinator van Cultuur en Welzijn van een zorginstelling met een bijzonder verzoek. In verband met de coronacrisis en ter ondersteuning van de bewoners in deze moeilijke tijd, verrast zij  de bewoners dagelijks met een attentie om ze wat op te vrolijken en/of tot mijmeren aan te zetten. De afgelopen weken heeft zij een vlinderproject gedaan en na het zoeken naar betekenisvolle afbeeldingen kwam zij ook op mijn weblog terecht bij een logje dat ik in 2010 op mijn weblog heb geplaatst. Graag wilde zij gebruik maken van mijn foto's en tekst en vroeg daarom toestemming om die te mogen gebruiken. Uiteraard heb ik daar graag aan meegewerkt.
Hieronder dus het logje van bijna tien jaar geleden. Ik had toen nog een tuin, inmiddels woon ik op een appartement. 

Er zijn fabrikanten van fietsen, die hun fietsmodellen "Vlinder" 
noemen, er zijn profwielrenners, die op een fiets met een 
"vlindermotief" rijden en er zijn "Solarvlinders", dit zijn gratis oplaadpunten voor elektrische fietsen en scooters.
Maar groot was mijn verbazing toen ik in 2010 door mijn tuin liep en het volgende tafereel tegen kwam. Je zult het geloven of niet, het was een vlinder op de fiets.



Nadat hij zijn fiets netjes geparkeerd had strekte hij alvorens af te stappen eerst nog even de vleugels,



en daalde vervolgens behoedzaam af.



  


In het volste vertrouwen liet hij zijn fietsje onbeheerd en niet op slot achter



en ging vrolijk aan de wandel.

Het moet niet gekker worden!

© jeer 2020

maandag 6 april 2020

Kunstwerk met Poëzie

De Osse kunstenares Beppie Lotterman viert dit jaar haar 25-jarige kunstenaarsschap. Helaas kan door de omstandigheden in verband met de corona perikelen dit jubileum niet uitbundig gevierd worden met een officiële openbare expositie.
Beppie heeft daarom besloten om samen met dichters van het Poëzie Podium Oss (PPO) een alternatieve uiting aan dit heuglijke feit te geven. In deze samenwerking heeft zij de dichters van het PPO gevraagd om bij twee van haar schilderijen een gedicht te schrijven. Wekelijks verschijnt er een gedicht van een andere dichter bij een van de twee schilderijen op de diverse digitale podia, zoals b.v. op de facebookpagina van het PPO.
Ook ik heb bij het onderstaande schilderij van haar een gedicht geschreven. 

Het gedicht geeft weer wat er bij mij opkwam bij het zien van dit schilderij en ik gaf er de volgende titel aan: Zusje aan zee.


Foto van een foto


Zusje aan zee


Tegen de storm in loopt zij

met haar hoofd in de wolken

in wisselende kleuren

heeft zij de mooiste dromen

van zachtroze tot azuurblauw

fantaseert over Ondine

blijft even ongrijpbaar als water

de zee kent alle verhalen

van mens en dier

zij telt alle tranen

van vreugde en verdriet

de zee spreekt alle talen

zij is als een moeder.



jeer

woensdag 11 maart 2020

In wording!







-----------------------------------------------------


wat losse woorden


tot volzinnen rangschikken


gedicht in wording


-----------------------------------------------------


jeer

maandag 20 januari 2020

Boswandeling

Onlangs tijdens een boswandeling op een mistige ochtend raakte ik geïnspireerd tot de onderstaande haiku.

----------------------------------------

op het rottend blad

tikken  druipende druppels

van de ochtendmist 

----------------------------------------





jeer


woensdag 18 december 2019

Amnesty "WriteForRights"

Rond 10 december 2019 vroeg Amnesty International mensen in de hele wereld om brieven te schrijven voor kinderen en jongeren, die op de een of andere manier onderdrukt worden. 
Afgelopen zondag 15 september organiseerde de bibliotheek in Oss een schrijfmiddag van Amnesty met het thema: "WriteForRights".
Het Poëzie Podium  Oss (PPO) heeft met 10 dichters een bijdrage geleverd aan deze middag.  De 10 dichters van het PPO hebben elk een gedicht geschreven voor een slachtoffer van onderdrukking, onderdrukt door regeringen van diverse landen.
Zelf heb ik een gedicht mogen schrijven voor Ibrahim Ezz El-Din,
een 28-jarige jongen
uit Egypte, die zich inzet voor een menswaardig huisvestingsbeleid in Egypte.
Ibrahim werd op 11 juni 2019 plotseling opgepakt door veiligheidsagenten in burgerkleding, in de straat waar hij woonde  en sindsdien werd niets meer van hem vernomen. 

Zijn familie en zijn advocaten gingen naar de politie, maar die ontkende dat hij bij hen gevangen zat.


Mijn gedicht heeft de titel:

Egypte


Ibrahim Ezz Ell-Din

een betrokken jongeling

iemand die ergens voor gaat

voor recht en vrijheid staat

plotseling door het regime

meegenomen

tot op heden wordt er niets 

van hem vernomen

een moeder die zoekt haar zoon

jongen waar ben jij nu

er komt geen antwoord

donker zijn haar dagen

dagen die te vaak overgaan

in slapeloze nachten

zij hoopt vurig op een wonder

maar ook vannacht slaapt zij niet




Ibrahim was 167 dagen spoorloos, maar op 26 november 2019 verscheen hij plotseling voor de rechter en op 4 december 2019 werd hij weer voor een periode van 15 dagen opnieuw vastgezet. 


jeer



zondag 1 december 2019

Theetijd

Afgelopen vakantie dronken we op een terrasje in Lille koffie en thee. 
Tot mijn verrassing kregen wij bij de thee dit grappig setje zandlopertjes.
Hiermee kan je zelf de sterkte van de thee bepalen, de zandlopers lopen respectievelijk in drie, vier of vijf minuten leeg en je kan uiteraard ook nog combineren wanneer je 5 minuten te kort vindt.




----------------------------------------------

je thee slap of sterk

zandlopers bieden uitkomst

laat het je smaken

----------------------------------------------

jeer

maandag 30 september 2019

Komt dat zien.

Ook dit jaar weer vond op de derde zondag in september het jaarlijkse straatfestival "Fantastival" in Oss plaats. 
Het viel dit jaar samen met de "Open Monumentendag", aan beide evenementen heb ik een bijdrage geleverd. 
Het thema van Fantastival was dit jaar circus en voor de Open Monumentendag was het project "Monumentale Poëzie" in het leven geroepen.
Aangezien ik tijdens het festival op diverse tijdstippen moest voordragen heb ik van het gebeuren zelf nauwelijks iets gezien. 
Voor een indruk van dit jaarlijkse festival zie deze oudere blog.
Hieronder één van de gedichten, die ik heb voorgedragen in de binnentuin van Miens Eethuis waar wij altijd als dichters te gast zijn tijdens dit straatfestival.
Het gedicht is opgebouwd uit drie kyoka's (5-7-5-7-7 lettergrepen) met de titel:


Hooggeëerd publiek


de spreekstalmeester

schalt, komt dat zien, komt dat zien

hooggeëerd publiek

daar staat hij in de piste

hangt soms de clown uit



kondigt de acts aan

is vaak ook de dikke deur

bouwer en sjouwer

slijt kaartjes aan de kassa

loopt op handen en tenen


een circusartiest

uit volle overtuiging

de tent moet draaien

een laatste keer - komt dat zien -

morgen trekken zij verder


foto van een foto

Zoals gezegd heb ik ook aan het project Monumentale Poëzie meegedaan.
Dit project is een samenwerkingsverband tussen De Pastorije in Maren-Kessel, het Stadsarchief in Oss, fotoclub Jomatico uit Oss en dichters uit Oss en verre omstreken.
Er werd een selectie gemaakt van 15 monumenten, die "bedicht" mochten worden.
Een deskundige jury heeft 16 gedichten geselecteerd, waar de fotografen van Jomatico op eigenwijze unieke en creatieve foto's bij gemaakt hebben.
Foto's en gedichten zijn in een fraai geïllustreerde bundel uitgegeven.
Mijn gedicht heb ik geschreven bij de Odrada Kapel in Macharen en de bijbehorende foto is gemaakt door Marjon Grendel uit Oss.


Odrada


Odrada beschermvrouwe van mens en vee

hoedster tegen de pest en ander wee

in haar kapel staat zij stilletjes en gelaten

hoort er zelden nog mensen praten

verstomd is het geloei, geknor en blaten

velen kwamen haar hier ooit vereren

devotie in een grijs verleden

in processies vol gebeden

zie hoe het kan verkeren

in onze moderne tijd is menigeen

geloof en vertrouwen kwijt

mens en dier gebruiken medicijnen

wonderen lijken te verdwijnen

Odrada ziet het met lede ogen aan

zij heeft eeuwenlang haar best gedaan


foto van een foto

Het is een samengestelde foto, Marjon Grendel heeft het kleine beeldje in de straatkapel uit een foto gelicht en het op een creatieve manier bekleed met hedendaagse teksten van geneesmiddelen en andere reclameteksten in relatie met de tekst in het gedicht.


jeer 


maandag 2 september 2019

Korte vakantie 2019

Deze zomer hebben we een korte vakantie gehad, deels in ons eigen land in Zuid-Limburg en deels bij de buren in België.
In Zuid-Limburg waren we o.a. in Maastricht, waar we het Museum aan het Vrijthof bezochten. 
Momenteel loopt daar nog de overzichtstentoonstelling "Manmade/no human" van de kunstfotograaf Jan Stel.
Jan Stel exploreert en fotografeert desolate plekken van onze tijd, een vergeten wereld waaruit de menselijke aanwezigheid is verdwenen. Hij fotografeerde in de voorbije jaren o.a. in een gashouder, een koeltoren, elektriciteitscentrale, bij een oude mijn en vele andere deplorabele objecten.
De expositie omvat 75 indrukwekkende foto's van verlaten locaties en ook zijn er enkele interessante video's te zien.
De eerste foto hieronder is binnen in een ter ziele gegane staalgigant in Frankrijk.



De volgende foto is genomen in Maison Heinen, een verlaten boerderij/melkfabriek in Luxemburg. 
In het interieur zijn nog vele religieuze attributen te zien.



De laatste twee foto's zijn gemaakt bij de kolenmijn Hugo in Duitsland, het is de blik in een grote hal van een gesloten kolenmijn, waar de mijnwerkers zich omkleedden. 
In de hal zijn honderden stalen mandjes te zien, die aan ijzeren kettingen hangen waar de mijnwerkers hun kleding in deden.
De mandjes werden omhoog getrokken, zodat hun kleren beschermd werden tegen stof en diefstal en tegelijkertijd kwam er een ander mandje naar beneden met zeep en andere spullen om zich bij terugkomst te kunnen reinigen van het kolenstof.




Na drie dagen Zuid-Limburg zijn we vijf dagen naar België vertrokken naar Ieper waar ons overnachtingsadres was.

Bij aankomst wachtte ons deze verrassing in de slaapkamer.


In Ieper bezochten we het "In Flanders Fields Museum", de vroegere Lakenhalle.
In het museum is een indrukwekkende tentoonstelling over de eerste wereldoorlog.
Ieper en omstreken waren in de eerste wereldoorlog een triest strijdtoneel er sneuvelden tijdens deze oorlog 500.000 soldaten. Ieper is de hele oorlog omsingeld geweest, maar is ondanks meerdere veldslagen nooit gevallen. Rond de stad liggen meer dan 170 begraafplaatsen. Sinds 1928 wordt iedere dag nog 's avonds om acht uur onder de Menenpoort de last post gespeeld door een groep klaroenblazers. 
In de poort staan de namen van 54.896 vermiste soldaten gegrift.

De Menenpoort


Massale belangstelling om acht uur.


We hebben ook een bezoek gebracht aan Lille in Noord-Frankrijk vlak over de Belgische grens. We hebben onze auto een kleine tien kilometer van Lille in Lesquin geparkeerd en zijn met de trein naar Lille gegaan.
Het is een gezellige stad met fraaie gebouwen en diverse musea.
Aangezien wij al twee musea bezocht hadden, hebben we er maar een middagje statten van gemaakt.
Vanaf het station Gare Lille Flandres via de Rue Faidherbe richting centrum en Place Charles de Gaulle. 
Lille is de geboortestad van Charles de Gaulle.
De hele Rue Faidherbe was voorzien van kleurrijke kunstwerken.




Het was mooi weer en daarom zijn we ook nog een dagje naar het strand geweest. We brachten een bezoek aan de Panne.


Beeldengroep van Jozef de Loose Belgisch beeldhouwer


Aan het strand


"Spin" creatie van Monique Mol. 
Bij haar staat de spin als symbool voor de (vrouwelijke) creatieve kracht. De spin als meester wever, die het web weeft van verbondenheid en saamhorigheid.


jeer