donderdag 1 december 2016

Welkom


Welkom op mijn weblog!
Ik wil op mijn weblog regelmatig Haiku en/of Senryu plaatsen, 
andere interessante bijdragen zullen er ook te zien zijn.
Een haiku is een klein Japans gedichtje/dichtvorm van drie regels met in totaal 17 lettergrepen in de verdeling 5-7-5 lettergrepen over resp. de eerste/tweede/derde regel. 

Een haiku beschrijft in principe een objectieve en ultieme natuurervaring. 
De senryu voldoet aan dezelfde basisregels, maar hoeft niet perse over de natuur te gaan en beschrijft ook de mens en zijn gevoelens, de senryu geeft de schrijver dus meer vrijheden. 
Naast deze basisregels zijn er nog een flink aantal andere voorwaarden, maar hier laat ik het voorlopig even bij.
Foto's en teksten zijn in veel gevallen van mijzelf, tenzij anders vermeld. 
Wil je iets van mijn weblog gebruiken, een tekst of een foto, laat het mij dan s.v.p. eerst even weten en ook een verwijzing naar de bron zou ik dan zeer op prijs stellen. 
Door op de foto te klikken verschijnen ze in een ander(meestal groter) venster.
Als er iets is dat je aanspreekt, dan vind ik het leuk wanneer je ook een reactie achterlaat.
Veel kijk en leesplezier.




Haiku van de maand december


-------------------------------------------------------------------

donkere dagen

dagen door duister donker

decemberdagen

-------------------------------------------------------------------




jeer


Voor mijn  laatste nieuwe logje klik op de titel hieronder!

"Op een Frans terras in september"

Wil je reageren op de Haiku/senryu van de maand november klik hier!


Bezoek ook eens Jeer's Haiku/senryu in beeld pagina!

==========================================

Copyright  © jeer  2007-2016

maandag 21 november 2016

Op een Frans terras in september

De herfst heeft zijn intrede gedaan en de lange donkere avonden zijn begonnen.
Een mooie gelegenheid om weer eens een legpuzzel te maken. 
Om er weer een beetje in te komen ben ik er met één van duizend stukjes begonnen.
Het is een afbeelding van het schilderij van Vincent van Gogh, "Caféterras bij nacht", dat hij in september 1888 in de Franse stad Arles schilderde.


Nog één stukje


------------------------------------------

stukje voor stukje

het hele plaatje gelegd

een heel gepuzzel

------------------------------------------




jeer

maandag 31 oktober 2016

Verborgen verleden (1)

Begin jaren zeventig schafte ik een 19-delige Oosthoek encyclopedie aan, maar in het huidige internet tijdperk is hij toch langzamerhand overbodig geworden. 
Hij stond al lang niet meer prominent in de boekenkast, maar al ergens uit het zicht en nam best wel ruimte in beslag.
Eerlijk gezegd heb ik er ook al jaren niet meer ingekeken en uiteindelijk besloten om hem naar de kringloopwinkel te brengen.
Eerst nog gekeken op marktplaats, maar ook daar is de belangstelling zeer minimaal.
Alvorens ik hem wegbracht heb ik alle delen nog doorgelopen op eventuele verborgen bankbiljetten, liefdesbrieven of andere stille getuigen, maar niets van dit alles.
Het enige wapenfeit dat ik er in vond was het onderstaande nostalgisch velletje papier uit 1973, overblijfsel van de toenmalige oliecrisis met autoloze zondagen en deze bonnen .



-----------------------------------------------

jaren zeventig

oliecrisis begonnen

gedoe met bonnen

-----------------------------------------------



jeer   

maandag 10 oktober 2016

Vesting Bourtange

Tijdens onze vijfdaagse vakantie in Drenthe en Groningen hebben we ook drie wandelingen gemaakt, een rondwandeling door Eext, een wandelroute door het Deurzerdiep en een wandeling in en rond Bourtange.
Bourtange is een pittoresk vestingdorp in de provincie Groningen dicht tegen de Duitse grens. 
Nadat we eerst het dorp doorgewandeld zijn, hebben we daarna ook de wandeling rond Bourtange gemaakt.

Bij aankomst treffen we de poortwachter aan bij de Contrescarpbrug (contrescarp is het talud aan de buitenzijde van de gracht).



Dezelfde brug maar dan vanaf de andere kant


Zicht op de vesting met de molen en kerk


Even verderop kom je via de Vriesse Poort de vesting binnen.


Standerdmolen in Bourtange


Zoals gezegd het is een pittoresk dorpje met een aantal leuke winkeltjes, diverse musea en een dorpsplein met gezellige horeca.
In een winkeltje was dit "Donderglas" ook wel "Stormglas" genaamd te koop, een ouderwetse weervoorspeller.
Het donderglas is voor zover bekend de oudste weervoorspeller, het werkt als een barometer. Vermoedelijk werden er in de zuidelijke Nederlanden al in begin 1600 donderglazen verkocht. Ze werden veel in de scheepvaart gebruikt, de uitdrukkingen "storm in een glas water" en "gedonder in de glazen" stammen wellicht uit die tijd.


Het oude afweergeschut


Regelmatig zijn er groepen te zien, die de oude gebruiken naspelen.
Deze keer was er een gezelschap uit Duitsland, dat oude ambachten demonstreerde en als ordebewaarders optrad. 


Kinderen, maar ook vaders konden er zelf pannenkoekjes bakken op een houtvuurtje.


Ook was er een gedenkteken voor gesneuvelde Poolse militairen.


Tot zover de rondgang door het dorp, wij hebben deze keer geen musea bezocht, daar zijn we de dagen ervoor al geweest in Zwolle en Groningen, want we komen met name ook voor de wandeling rond Bourtange en dat zal ook nog enige uurtjes vergen. 
Voor de liefhebbers hier nog een link naar een YouTube filmpje over Bourtange.

Het natuurgebied rond de vesting Bourtange was vroeger een moeras, het Bourtangerveen, dat tot laat in de Middeleeuwen een grote natuurlijke barrière vormde langs de Duitse grens. 
Door ingrijpen van de mens en verdroging, verdween het moeras.
Het wordt een wandeling door bos en open landschap, in verband met loslopend vee en Konikpaarden mogen honden niet mee.
We verlaten de vesting via de Contrescarpbrug en volgen het pad langs het Stobbenkanaal tot en met de eerste twee sterpunten van de vesting. We steken het kanaal over en vervolgen onze weg circa 500 meter met het kanaal aan de linkerhand tot aan De Redoute Bakoven (klik link voor informatie).
Hier gaan we rechts over het sluisje (3) en de "Soldatendijk" (4) richting Duitse grens (7).





Op de Soldatendijk ook wel de Bakovenskade genoemd zien we de Konikpaarden.


In de verte graast een kudde schapen


Er groeien en bloeien nog meer mooie dingen



Toch staan er ook wat minder fraaie dingen


Aan het einde van de Soldatendijk gaan we rechts over De Linie en gaan daarmee parallel aan de Duitse grens, hier staat ook nog een oude Franse grenspaal, die we gemist hebben. Uit angst voor de Pruisen hebben de Fransen deze verdedigingslinie aan het eind van de achttiende eeuw aangelegd. Zo'n smalle begaanbare zandrug in het veenmoeras werd een tange genoemd, vandaar dat er verschillende plaatsen aldaar de uitgang tange in hun naam hebben, zoals o.a. Bourtange en Wessingtange.
We volgen nog een poosje de Duitse grens om vervolgens weer naar Nederland richting Bourtange terug te keren. Onderweg als we even uitrusten op een bankje en iets eten en drinken krijgen we bezoek.

Een slak schijnt onze eierkoeken ook lekker te vinden.



Op ons laatste stukje van de wandeling even ten noorden van Bourtange komen we langs de oude Joodse begraafplaats. Bourtange telde na Amsterdam en Winschoten een grote Joodse gemeenschap. Er staan nog negen grafstenen uit de voorvorige eeuw min of meer overeind op deze afgelegen plek.



We lopen moe maar voldaan via de vesting terug naar onze auto om naar ons hotel te gaan, we stappen in en na vijf dagen mooi weer begint het te regenen, maar wij gaan naar huis de volgende morgen.

jeer

woensdag 21 september 2016

Mozaïekfestival in Oss

Momenteel is er in Oss een Mozaïekfestival, het festival vindt plaats op de Wal 2 in het centrum van Oss. Tot en met 30 oktober 2016 zijn er vele fraaie creaties te bewonderen. 
Tevens worden er workshops, lezingen en demonstraties gegeven. 
De openingstijden zijn op donderdag t/m zondag van 13.00 uur tot 17.00 uur. Toegang gratis.


 -------------- ---------------------------------------

wa ee priegelwerk

steentj voor  steentj geplaatst

op  groott en  kleur

 -------------- ---------------------------------------


Hieronder een kleine greep uit de expositie.


Gezamenlijk werk Mozaïekgilde

"Mozaïeklid"  



Werk van Jannemeis Snels
keramiek op trespa 


"Knipoog naar Venetie"
Anna van Loenen-Eertink


"Terugreis"
Marjan Verheyden
Mozaïekschool Wilrijk


"Maria"
door Mahmoud
Gast Mozaïekgilde Syrië/Helmond


"De Marskramer"
naar voorbeeld van het schilderij van Jeroen Bosch
door Lily van Nunen 


Hieronder twee werken van Henk Welten (glasmozaïek)

"Olifant" 


"Koehond"


"Vlindertafel"
Henrike van den Broek
Gast Mozaïekgilde 


"Jeroen Bosch"
van Paola Zavagno Italië
Mixt media mozaïek en granito

Het werk is een eerbetoon aan Jheronimus Bosch
"Contemplazione Dall'Empireo" 


r

donderdag 8 september 2016

Wilden en Nieuwe Wilden in Zwolle en Groningen

Hier dan een impressie van de korte vakantie in eigen land, wat ik in mijn vorig logje reeds beloofd had. 
Zoals gezegd waren we in de provincies Drenthe en Groningen.
We verbleven 3 nachten in Eext en 2 nachten in Stadskanaal.
We hadden vijf dagen schitterend weer en hebben er diverse wandelingen gedaan, wij bezochten o.a. vestingstadje Bourtange en ook de stad Groningen.
Op onze aanreisdag brachten we een bezoek aan het museum de Fundatie in Zwolle. Hier loopt tot met 18 september 2016 de expositie "Wilden", met werken van de expressionistische kunstenaarsgroeperingen "Brücke" en "Der Blaue Reiter".
In het begin van de twintigste eeuw veranderden de leden van deze groeperingen, met o.a. Wassily Kadinsky, Ernst Ludwig Kirchner, August Macke, Franz Marc, Max Pechstein en Alexej von Jawlensky voorgoed het gezicht van de moderne kunst.
Het veranderde van kunst van de buitenwereld naar kunst als uitdrukking van emotie en innerlijke beleving. 
Hieronder een kleine selectie uit de vele werken.


Portret van Heinz Aron door Paul Citroen.
Paul Citroen was bewonderaar van de schilders van "Brücke" en "Der Blaue Reiter" 



De Schepping van de Paarden van Franz Marc


Dieren van Heinrich Campendonk


Witte Stip van Wassily Kadinsky


Abstracte Kop van  Alexej von Jawlensky

" Licht "


en

" Duisternis "



Verder is er t/m 18 september 2016 ook het werk van Rob Scholte te zien met de 
" Rob Scholte's Embroidery Show "
Hij struinde kringloopwinkels, rommelmarkten, etc af en verzamelde zo borduurwerken. 
Borduurwerken waar "hobbyisten"  uren, dagen, maanden en nog langer aan gewerkt hadden en die nu afgedankt werden en voor 'n enkele euro te koop waren. Als eerbetoon aan de onbekende makers toont hij deze verzameling van bijna duizend borduurwerken in de "Wolk" van het Museum de Fundatie. 
Hij toont van alle werken de achterkant om de worsteling van de makers te laten zien om een zo mooi mogelijke voorkant te creëren. Aan de achterkant zie je dus alle losse draadjes, maar wanneer je het van een afstand bekijkt, dan zie toch duidelijk wat de bedoeling van het werk is.


Ter afsluiting van ons bezoek aan Museum de Fundatie een foto van het museum met het dak in de vorm van een wolk.


Nadat we in Eext op ons logeeradres aangekomen waren en ons geïnstalleerd hadden, hebben we na het avondeten nog een wandelingetje door het buitengebied van het dorp gemaakt. Hier werd nog hard gewerkt om het graan met indrukwekkende machines van het land te halen.


Na een goede nachtrust en een uitstekend ontbijt vertrokken we richting Haren om daar op de trein te stappen naar Groningen. 
Op het stationsplein staat het beeld: "Het Peerd van Ome Loeks" 


Tegenover het station bevindt zich het fraaie Groninger Museum.
Parallel aan de expositie "Wilden" in de Fundatie te Zwolle loopt hier t/m 23-10-2016 de expositie "Nieuwe Wilden". Ten tijde van de eerste en tweede wereldoorlog werd de kunst van de "Wilden" verboden, de "Nieuwe Wilden" manifesteerden zich in de jaren zestig/zeventig als de neo-expressionisten.

Hieronder de wenteltrap van Alessandro Mendini


De expositie biedt een grote verscheidenheid aan werken, sommige kunstenaars maakten opzettelijk zo lelijk mogelijk werk, terwijl anderen meer virtuoos te werk gingen.

Moedwillig vernielde telefooncellen,1982 van Werner Büttner


Brughuis blauw groen, 1979 van Helmut Middendorf


Kluitje Krukken


Er was natuurlijk nog veel meer te zien, maar we hebben ook nog even in de stad Groningen de Prinsentuin bezocht met theeschenkerij en  een van de mooiste zonnewijzers van Nederland.


Ook de plaquette van St.Bonifatius de patroonheilige van het bisdom mag niet ontbreken.


In de Kostersgang deze muurschildering van Klaas Lageweg met de titel
"Vervlogen Tijden"
Een tafereel dat herinnert aan de tijd dat de boer nog met de kar langs kwam om melk uit te venten. 


Tegen half negen als het al een beetje begint te schemeren verlaten we Groningen over de H.N. Werkmanbrug langs het Groninger Museum richting het station.
Hier zit nog een reiger op een paal in het Verbindingskanaal van een mooie zonnige dag na te genieten en wij werpen nog een laatste blik op het station van Groningen.



Volgende keer meer met o.a een bezoek aan Bourtange. 

jeer