zaterdag 31 oktober 2009

Kunst in 't Hart 2009 (Poëzie deel 1-7)

Ter afsluiting van Kunst in 't Hart 2009 met het thema "Sprekende Stilte", mijn eigen zeven bijdragen (zes haiku/senryu en een kort gedicht) aan deze manifestatie.




-----------------------------------------

sprekende stilte

uitgedrukt in jouw ogen

waar tranen wellen

-----------------------------------------


Onderstaande afbeelding was niet de aanleiding voor de volgende haiku/senryu, maar het had  zomaar gekund.



-----------------------------------------

vanuit mijn ooghoek

zie ik haar in stilte gaan

uitgesproken mooi

-----------------------------------------


Hieronder een  afbeelding van de Japanse tuin in het themapark "Mondo Verde" 



-----------------------------------------

het stille geluid

van nooit gesproken woorden

dreunt door in mijn hart

-----------------------------------------


Haiku/senryu 4



-----------------------------------------

stilte borrelt op

uit het diepst van mijn wezen

stamelt iets van pijn

-----------------------------------------


Haiku/senryu 5 *




-----------------------------------------

hoor hoe Echo spreekt

stem uit een bron van stilte

als straf der goden

-----------------------------------------

* Hieronder een korte toelichting op bovenstaande haiku/senryu.

Echo

Het was de God Jupiter, die graag en veelvuldig bij de jonge en mooie nimfen vertoefde. Dit was natuurlijk een doorn in het oog van zijn vrouw de Godin Juno en telkens als zij de overspelige Jupiter dacht te betrappen, dan werd zij door de nimf Echo met haar voortdurend geklets aan de praat gehouden. Hierdoor kreeg Jupiter de gelegenheid om zich uit de voeten te maken.Toen Juno dat in de gaten kreeg legde zij Echo de volgende straf op, Echo kon niet meer uit zichzelf spreken, maar ze kon ook niet zwijgen als een ander sprak. Zij moest telkens de laatste woorden herhalen, die (tot haar) gesproken werden.


Haiku/senryu 6







-----------------------------------------

getik van een klok

doorbreekt stille eenzaamheid

soms roept een koekoek

 -----------------------------------------

Laatste bijdrage, een kort gedicht dat is gebaseerd op het lied van Stef Bos, dat Amanda Strydom in een bewerking zingt. Klik hier om het te beluisteren.





Tussen de liefde en de leegte!




Tussen de liefde en de leegte



daar heerst de stilte van verlangen



het verlangen in stilte



naar nooit gesproken woorden


woorden, die je laten voelen



laten voelen dat er iemand is



iemand is, die om je geeft en van je houdt



maar minstens om je geeft


eens de leegte gevuld met liefde



wordt de stilte van verlangen doorbroken



en zal ze spreken met de woorden



ik heb jou lief








jeer

dinsdag 13 oktober 2009

Brülsche Terrasse


In mijn vorig logje eindigde ik met een voorproefje van de elite, die over het Brülsche Terrasse paradeerde.


Het ” Brülsche Terrasse “, ook wel het “Balkon van Europa” genoemd is een circa 500 meter lange en op sommige plaatsen tot 200 meter brede verhoogde promenade langs de oever van de Elbe.
Terwijl wij genoten van een kopje koffie en het uitzicht over de Elbe en de mussen de gebakskruimels verorberden kwam bovenstaande en onderstaande stoet voorbij.






Ook hier geldt, wie niet onder de schaduwschenkende bomen gewandeld heeft, kan nauwelijks beweren dat hij in Dresden was. Lange tijd was het terras alleen toegangelijk voor de adel en slechts van één kant toegankelijk, maar in 1814 gaf de Russische General Gouveneur van Sachsen, de vorst Repnin Wolkonski, de opdracht tot de bouw van de Freitreppe. Hierdoor werd het terras voor iedereen bereikbaar.





De trap telt 41 treden en de opgang is opgesierd met vier beeldengroepen van Johannes Schilling met links bovenaan de morgen, rechts de middag, linksonder de avond en rechtsonder de nacht. Hieronder is een deel van de trap met”de avond” afgebeeld, daarnaast nog een foto van het Ernst-Rietschel gedenkteken op het terras.
Hij was o.a.de ontwerper van het Goethe-Schiller gedenkteken in Weimar en van het gedenkteken in Braunschweig van de schrijver en dichter Lessing.



Vanaf de Freitreppe kom je op de Schloszplatz uit, met zicht op Georgentor(links), Residenzschloss(midden) en rechts een stukje St. Trinitatiskathedraal (voormalige Hofkirche)
Als je hier tussendoor loopt kom je uit op de Theaterplatz met de Semperoper en de Zwinger, een indrukwekkend complex met orangerie.
Hieronder de andere kant van de Trinitatis kathedraal en het Residenzschloss gezien vanaf de Theaterplatz.



Hier alvast een blik op de Zwinger, een meesterstuk van Duitse barokarchitectuur.



Volgende keer meer!
jeer