maandag 13 oktober 2008

Sint Gummaruszomertje en de dagpauwoog!

Afgelopen zaterdag was het 11 oktober, de feestdag van Sint Gummarus. Nou en…. zal je wellicht denken!
Eerlijk gezegd had ik er ook nog nooit van gehoord, maar de afgelopen dagen hebben we een klein nazomertje gehad, dat bekend staat als het Sint Gummaruszomertje en dat valt dus rond zijn feestdag op 11 oktober.




De heilige Gummarus van Lier was een ridder aan het hof van Pepijn van Herstal en volgens de legende de stichter van Lier(B). Hij is de patroonheilige van allen die met een (been)breuk te kampen hebben.
Één van de aan hem toegeschreven wonderen is dat hij met zijn riem de twee delen van een doorgezaagde of gebroken boom bijeen bond en dat de boom weer herstelde en verder groeide.
Rond 11 oktober trekken de bedevaartgangers naar de Sint Gummarus kerk in Lier om genezing te vragen voor kwalijke breuken en fracturen.
Afgelopen zondag was het hier nog niet zo'n mooi weer, wel een goede temperatuur en de zon wilde  niet zo erg, maar rond twee uur brak hij even door.
En plotseling, ze leken te komen vanuit het niets, waren daar zes prachtige dagpauwogen, fladderend rond mijn herfstaster.
Het leek wel of ze net als ik nog gauw even van de laatste zonnestralen wilden genieten. (Het was overigens vandaag wel een zonnige dag en ze waren er nu ook weer, maar geen zes tegelijk).
Om ze alle zes op één foto en op één struik vast te leggen en ook nog scherp, dat is niet helemaal gelukt, maar vijf staan er wel op.


Hieronder zijn er nog een paar die wel even stil bleven zitten.




jeer

vrijdag 6 juni 2008

Ieder huisje heeft zijn kruisje!


Allemaal kennen we de uitdrukking wel "Ieder huisje heeft zijn kruisje".
Oftewel overal mankeert er weleens iets, maar toch gaat dit logje daar eigenlijk niet over.
Afgelopen dagen realiseerde  ik mij, dat hoewel ik niet echt belijdend katholiek ben er toch diverse kruisjes in mijn huis aanwezig zijn, die allemaal min of meer een speciale betekenis voor mij hebben.
Het eerste kruis met een bijzondere herinnering is het kruis dat op mijn moeders kist lag, zij overleed veel te jong op 49-jarige leeftijd.



Het tweede kruis hangt al ruim 35 jaar in mijn huiskamer, het is een kruis, dat in mijn bezit kwam toen ik bij de huwelijksinzegening van mijn petekind aanwezig was. Zij kreeg dat kruisje van de priester. Wij vonden het voor die tijd een modern kruisje  en hebben het bij de priester gekocht.



Het derde kruisje is een kruisje van een zus van mijn moeder, die haar levenstaak als non in een klooster vervulde.
Als kind kwam ik regelmatig in het klooster, waar we altijd hartelijk onthaald werden, mijn "tante zuster" was gastenzuster naast de vele andere dingen die ze deed. 
Bij haar overlijden mocht ieder familielid iets van haar persoonlijke bezittingen uitzoeken en ik heb toen voor dit kruisje gekozen, dat altijd om haar nek hing.



Het vierde kruisje is ook een heel bijzonder kruisje, het is een herinnering aan mijn voettocht naar Santiago de Compostela in 1995.
Daaronder staat het kruisje (Tau-teken) van Franciscus van Assisi, een voettocht naar Assisi, die ook op de planning stond is door omstandigheden niet doorgegaan, maar wij zijn er wel met de auto geweest enkele jaren geleden.




Het zesde kruisje heb ik gekocht in Kevelaer een bekende Maria bedevaartplaats in Duitsland, het is het kruis van Jeruzalem. Met daaronder een kruis, dat ik eens tijdens een wandeling gevonden heb, het lijkt mij een soort insigne van de verkennerij.

Update: inmiddels weet ik dat het inderdaad met scouting te maken heeft, het is een hoed badge en de letters FSE staan voor de afkorting van Fédération du Scoutisme Européen.


Verder heb ik nog twee kruisjes in huis, die via een goede doelen brief tot mij zijn gekomen en die heb ik ook maar bewaard.


Ik weet zeker dat ik nog wel enkele kruisjes in huis heb, maar systeem in het opbergen dat is mijn kruis, maar ik vind ze nog wel een keer.

---------------------------------------------

waar wegen kruisen

daar volgt een nieuwe keuze

sluit de ogen niet

---------------------------------------------

jeer

zaterdag 17 mei 2008

Vliegend hert

Vliegend Hert

De wind laat boomtoppen kreunen
een wandelaar gaat voorbij
dan plotseling wat hoort hij daar
is het een eland of een adelaar,
maar een eland kan niet vliegen
en een adelaar heeft geen gewei
dus luidt zijn conclusie:
het was geen van bei!
jeer

Inzending schrijfwedstrijd "Het mysterie van de lach" in het kader van de boekenweek 2007, georganiseerd door de openbare bibliotheek te Oss en goed voor de tweede prijs.

Uit het juryrapport:
Spelen met woorden en op zoek naar verrassingen. Dat is poëzie. Of beter; een element er van. Een gedicht dat indruk maakt. Het is puur, troostrijk en grappig. Het vers beziet de wereld met een blik van verwondering, een zweem van cynisme en werpt een geheel eigen licht op zaken, die wij volwassenen zelden nog voor waar aannemen. Het vliegend hert bestaat voor even. In een ode aan wat er niet is of kan zijn. Het woord 'bei' met korte 'ei' dus, kwam uit de kast en kreeg grondig afgestoft een riante ereplaats in het gedicht 'Vliegend hert'. Fraai hoe abstractie en realiteit elkaar vonden in een ultrakort gedicht met een glashelder begin, snelle opbouw en verrassende ontknoping. Goed voor een grijns én de tweede prijs.



Met dank aan René Krekels voor het gebruik van de foto link


jeer

donderdag 10 april 2008

Vogelverschrikker

Als ik op mijn kleindochter van 4 maanden en mijn kleinzoon van twee pas, dan is het vaste prik, dat ik samen met hem het plaatjesboek doorkijk.
In dat plaatjesboek staat ook een vogelverschrikker en iedere keer als we bij het onderstaande plaatje komen, dan zegt hij:
"nee niet alles opeten", dat heb ik hem natuurlijk verteld, want hij heeft nog nooit van zijn leven een echte vogelverschrikker gezien.






Deze keer heb ik er een haiku/senryu bij gemaakt.

-----------------------------------------------

de armen gespreid

toch mijden de vogels hem

hij doet geen vlieg kwaad

-----------------------------------------------

jeer

vrijdag 14 maart 2008

Amanda Strydom

Amanda Strydom
Laatst ben ik in de schouwburg naar een concert geweest van Amanda Strydom.
Amanda Strydom is een Zuid-Afrikaanse zangeres, die hier nog weinig bekendheid geniet, maar in Zuid-Afrika is ze "wereldberoemd".
Ze heeft diverse optredens gehad met Stef Bos, waar ze liedjes van en mee zingt en andersom.


Hieronder een liedje van Stef Bos 
"Tussen Die Liefde En Die Leegte" 
in een vertaling gezongen door Amanda Strydom.



Onderstaande file is niet meer beschikbaar.
 




Hoewel ik haar helemaal niet kende, raakte ik en vooral mijn vrouw van dit optreden  onder de indruk.
We hebben dan ook na afloop een CD van haar aangeschaft en die heb ik de laatste weken " grijs gedraaid ".



Het zijn bijzondere liedjes, die een extra charme krijgen doordat  het in de Zuid-Afrikaanse taal is, dat met een beetje toelichting hier en daar heel goed te volgen is.
Hieronder een duet  met Stef Bos:




My Kamer

Ek het lankal immigreer na ‘n kamer in my kop
Vandaar hou ek versigtig die wèreld om my dop*
(*in de gaten)
My kamer bied ‘n skuilte as die storms daar buiten woed
My kamer ken geheime, my kamer ken my goed
Beskut my teen ‘n wèreld waar ek ongemaklik leef
Bevry my van bagasie en laat my rustig wees


Die wèreld is my woning nie, Totius** sou verstaan
Ek reis al meer na binne
tot dit tyd word om te gaan
tyd word om te gaan


My kamer het geen meubels, geen boek of skildery
Geen spinnerak of rommel om my aandag af te lei
My kamer het groot vensters, sonder luike of gordyn
Die uitsig onbelemmerd, net die son wat helder skyn


Die wèreld is my woning nie, Totius sou verstaan
Ek reis al meer naar binne
tot dit tyd word om te gaan


Ons ken die komplot van die drama
Elke eeu word daar flink repeteer
Net die rolvedeling en die dekor verander
Maar waar is die groot regisseur, waar is die groot regisseur


Die wèreld is my woning nie, Totius sou verstaan
Ek reis al meer naar binne
tot dit tyd word om te gaan
tyd word om te gaan

**
Totius, dichter van wie het gedicht is:
Die wèreld is ons woning nie

jeer