Een ezel genaamd Bertuscobi (Gedachte van deze week 11 + 12 )

Vandaag kwam ik in de krant een artikel tegen over Berlusconi, hij is bij het Hof van Cassatie opnieuw vrijgesproken van het betalen voor seks met een minderjarige prostituee en van machtsmisbruik. 
Hij had in 2013 nog zeven jaar cel gekregen, maar werd toen in hoger beroep vrijgesproken, waartegen justitie in cassatie ging en nu klaarblijkelijk verloren heeft.
In 2011 inspireerde deze ezel, met de naam Bertuscobi, mij al tot het schrijven van onderstaande senryu. 

------------------------------------------------

raar balkt hij, de dwaas

lapt de regels aan zijn laars

van Po tot Etna

------------------------------------------------

© jeer 2015

Dubbel geluk (Gedachte van deze week 9 + 10)

Als je met de trein reist, dan moet je wel haast het enige gratis Nederlandse nieuwsblad Metro tegengekomen zijn.
In oktober 2014 is het andere gratis nieuwsblad de Spits opgegaan in het nieuwsblad Metro.
Het eerste Metro krantje met van oorsprong Zweedse wortels verscheen in juni 1999.
In de beginjaren publiceerde Metro ingezonden gedichten en in juni 2002 verscheen er een ingezonden senryu van mij in Metro.
Ik durf niet met zekerheid te zeggen of het gedicht een link met treinen/spoor moest hebben, maar mijn senryu had in ieder geval wel iets met treinen te maken.
De senryu heeft ook iets te maken met romantiek in de trein, in 2002 zaten nog niet veel reizigers op een mobieltje, tablet of laptop te staren.
Ik wil niet zeggen dat er helemaal geen (oog)contact meer is in de trein, want ik zag op internet dat de NS een speciale website (treinflirt.nl) heeft om een flirt terug  te vinden. 

---------------------------------------------

wij missen elkaar

jouw trein passeert de mijne

moment van geluk

---------------------------------------------

jeer

Poezenfamilie (Gedachte van deze week 7 + 8)

Naar aanleiding van een logje van mede blogger Es van Essen over het 41-jarige bestaan van de "Poezenkrant" ben ik maar eens terug gedoken in mijn eigen oude archief van mijn voormalige blog bij het ter ziele gegane blogspot.nl.
In 2007 heb ik een aantal logjes geplaatst over de poezen in mijn huis en hoewel ik allergisch ben voor poezen, heb ik negentien jaar een kat gehad/ verzorgd.
Deze poes was altijd buiten maar kon via een kattenluikje in mijn schuurtje, als ze dat wilde. De poezen, die ik in 2007 had en nu nog steeds bezit behoeven slechts af en toe een stofdoek.
Ik wil ze hieronder nog een keer de revue laten passeren, net als de echte poes, hebben deze poezen ook allemaal een "eigen karakter".

Te beginnen met twee oude foto's van mijn echte poes en ze heette gewoon Poes.
De foto's waren van slechte kwaliteit en ik heb ze ook nog eens ingescand.

De volgende poes is "Buitenpoes", want ik vind ze het meest op de echte poes lijken.

Vervolgens heb ik het knusse kleine poezengezinnetje.

Dan nog Roos en Ina, zijn het geen plaatjes? 

Om in te lijsten, echt wel!!!!!

Verder heb ik respectievelijk de "Kleine Tweelingen" en de "Grote Tweelingen"

En om het verschil te zien nog een keer samen

Hieronder volgt de " Deftige Poezenfamilie" in hun batik outfit.

Nu komen Lilly en Loulou.

Loulou is het mysterieuze nichtje van Roos en Ina en Lilly is het trotse vrouwtje.

Dit is "witte poes", een rustige poes en schuw, ze houdt zich een beetje afzijdig van de rest.

Hier is de kleine charmante Italiaanse poes Gigi

Ik heb ook nog Solomon en Sheba, de twee mysterieuze katten met oosterse trekjes.

Sheba and Solomon

seem to be as one

of genius and beauty

she's a devine prodigy

and he a human miracle

of glory and wisdom

so that in upholding

glory and prudence

the twain seem as one

De een na laatste uit de poezenfamilie is Noortje, zij is ook een beetje schuw en erg bang voor honden, ooit heeft er een 'n stukje van haar oor afgebeten.

De laatste, maar zeker niet de minste is de stoere poes Ra met een Egyptische uitstraling, hij is dan ook echt de baas in huis.

jeer

Struikelstenen (Gedachte van deze week 5 + 6)

Gisteren herdacht de wereld de bevrijding van kamp Auschwitz 70 jaar geleden. Uitgebreid is er in de media stil gestaan bij de bevrijding van dit kamp en de verschrikkingen in het kamp tijdens de tweede wereldoorlog.
Zelf brachten wij in 2010 een bezoek aan Dachau. 
Uit Oss waar ik nu woon zijn veel Joodse inwoners gedeporteerd en ter nagedachtenis aan deze voormalige Osse bewoners zijn er ook in Oss struikelstenen gelegd.
Vorig jaar op 4 mei tijdens de dodenherdenking heb ik meegelopen in een indrukwekkende wandeltocht langs 63 van deze struikelstenen ten zuiden van de Osse spoorlijn.
Op iedere struikelsteen werd volgens Joodse traditie een steentje gelegd.

In 2010 heb ik zelf uit Dachau een steentje meegenomen en er een klein "fotomonumentje" van gemaakt met bijpassende haiku/senryu, dat ik hier nog 'n keer wil weergeven.
(Voor een meer uitgebreid verslag kijk hier)

--------------------------------------------

verloren vrijheid

vernederd, vertrapt, vermoord

drama in Dachau

--------------------------------------------

Toen sloot ik mijn logje ook al af met de volgende opmerking en helaas is het heden ten dage nog steeds actueel:

"Laten we hopen dat dit nooit meer voorkomt en dat eenieder gerespecteerd zal worden, onafhankelijk van status, ras, geloof of geaardheid." 

jeer   

Hier kan ik wél chocola van maken (Gedachte van deze week 3 + 4)

Onlangs kwam ik in de vitrine van één van de grote warenhuizen van Nederland het volgende  tegen. Aanvankelijk was ik verbaasd en vroeg mij af wat dat in een chocolaterie vitrine moest, maar al snel kon ik er toch chocola van maken.

---------------------------------------------

pure liefhebber

knutselen met chocola

houdt je uren zoet

---------------------------------------------

jeer

Het jaar 2015 (Gedachte van deze week 1 + 2)

Het nieuwe jaar is weer begonnen en ik wens alle bezoekers van mijn weblog een vredig en inspiratierijk 2015 toe.

---------------------------------------------------

kruitdamp vervlogen

kerstspullen weer in de kast

een nieuw jaar begint

---------------------------------------------------

jeer

Op naar Kerst en 2015 (Gedachte van deze week 51 + 52)

De kerstboom is versierd, de kortste dag hebben we over enkele dagen ook weer gehad en gaan we weer richting het licht.
Hoewel mijn kerstboom er ook dit jaar weer fraai bij staat, heb ik toch de mooiste herinnering aan de kerstboom in mijn tuin in 2011.
Deze boom plantte ik zeker 25 tot dertig jaar geleden na de kerst in mijn tuin en hij groeide uit tot een boom van wel 6 tot 7 meter hoog. Toen ik in 2010 voornemens was om te gaan verhuizen en de boom waarschijnlijk zou sneuvelen werd ik aangenaam verrast.
Al die tijd dat ik er woonde, had hij nog nooit gebloeid, maar in het voorjaar van 2011 stond hij in volle glorie in mijn tuin.
Vaak heb ik mij dan ook afgevraagd of planten ook een gevoel hebben. Ik vond het erg dat de boom zou gaan sneuvelen (de huidige bewoners hebben hem inderdaad gekapt). Ik denk dat de boom uit overlevingsdrang is gaan bloeien en zaden heeft voortgebracht. Een eerder voorbeeld van overlevingsdrang zag ik circa 15 jaar geleden. In een laan met kastanjebomen stond één boom, die door de bliksem getroffen was. In het najaar droeg geen enkele boom kastanjes, behalve de boom, die door de bliksem getroffen was, hij had nog één keer voor nakomelingen gezorgd.
Het volgende jaar was hij omgezaagd.
Onlangs zag ik deze documentaire: "Mind of Plants" op YouTube.

Hieronder een detail van mijn toenmalige kerstboom.
Voor meer foto's klik op de link tuin hierboven.

Dit is mijn laatste bijdrage voor dit jaar, rest mij alleen nog om allen, die hier lezen een heel fijn Kerstfeest en een gezond en voorspoedig 2015 toe te wensen in licht en vrede.
Het zal wel niet sneeuwen, daarom onderstaand winters plaatje en het liedje "Die Liggie" van Amanda Strydom.

  

"Die Liggie"

jeer

Spiegelbeeld (Gedachte van deze week 50 + 51)

In 1998 liep ik het Pieterpad van Pieterburen naar Maastricht en op de tweede dag wandelde ik Groningen binnen. Daar kwam ik langs een winkeltje waar een krantenknipsel tegen het raam hing. Hierin stond, dat de eigenaar van deze winkel een verdienstelijk haikuschrijver was. 

Ik had toen nog nooit van een haiku gehoord en ik las het artikel met belangstelling. Een haiku werd omschreven als een kort Japans gedichtje/dichtvorm, dat in principe een natuurbeleving beschrijft.

Dit sprak mij wel aan en ik had nog circa 450 kilometer voor de boeg en veelal door de natuur. Aldaar nam ik het besluit om op mijn tocht een poging te wagen. 

Zo ontstond net buiten Groningen tijdens een kleine rustpauze aan een idyllisch watertje (niet het watertje hieronder) mijn eerste haiku/senryu.  

-------------------------------------------------

windstil, toch rimpels,

in het water de groeven

van een spiegelbeeld

-------------------------------------------------

jeer

Zeg mij wie jij bent (Gedachte van deze week 48 + 49)

Hieronder een senryu, die ik 18 november 2008 ook al eens op mijn oude weblog bij Weblog.nl plaatste. Ik heb hem toentertijd speciaal voor iemand geschreven. Sommigen van jullie zullen zich deze senryu wellicht nog herinneren.

Met dank aan Ron Stals voor de foto

--------------------------------------------------

zeg mij wie jij bent

schijnbaar ondoorgrondelijk

geef jouw hart ogen

--------------------------------------------------

jeer

Met een gerust hart (Gedachte van deze week 46 + 47)

Per jaar worden zo'n 700.000 fietsen gestolen. Dat zijn er zoveel, dat fietsendiefstal bijna gewoon lijkt te worden. Opsporing door de politie is dikwijls niet te doen, omdat het er zoveel zijn. 
Vaak weten eigenaren van een gestolen fiets ook nauwelijks hoe die eruitziet, wanneer ze al aangifte doen.
Kan  jij vijf specifieke kenmerken van jouw fiets benoemen?

Hieronder enkele foto's van de chaos in de NS-fietsenstalling in Oss

Dit is bij mij voor de deur

--------------------------------------------------

uitgelezen plek

om je rijwiel te stallen

met een gerust hart

--------------------------------------------------

jeer