(R)ara ?

Afgelopen week zag ik tot mijn verbazing bij mijn zoon thuis het onderstaande tafereeltje. 
Mijn kleindochters hadden dit van een vriendinnetje gekregen en ik dacht wat is dit.

-----------------------------------------------

rara wat is dit

een parkiet of papegaai

of toch geen van twee

-----------------------------------------------

Na enig speurwerk op internet vond ik dat het de vruchten van de Asclepias Syriaca waren.

jeer

Vakantie 2015 deel 4 Berlijn (slot)

Om het niet te lang te maken heb ik na de wandelingen deel 1, deel 2 en deel 3, van de laatste bijdrage een samenvatting gemaakt van de resterende drie dagen van ons bezoek aan Berlijn.

Op een morgen verlieten wij ons hotel en stond er voor de ingang dit fraai uitgedoste gezelschap uit Kameroen.

Vandaag doen we de wandeling Charlottenburg, Wilmersdorf & Schöneberg. Als eerste zien we hieronder de Gedächtniskirche.
Deze kerk laat misschien nog wel het meest de verwoestende werking van de bombardementen tijdens de tweede wereldoorlog zien. 

Hieronder enkele afbeeldingen uit het interieur van de kerk.

Duitse bombardementen vernielden in Coventry in Engeland de gotische kathedraal, uit de puinhopen werden drie handgesmede ijzeren nagels gehaald en tot een kruis gevormd, het Nagelkruis van Coventry. Dit kruis staat symbool voor verzoening en werd in 1987 bij de opening van de herdenkingshal aan de Gedächtniskirche geschonken.

Er zijn meer dan 160 "Cross of Nails" centra over de wereld, in de Frauenkirche in Dresden staat er ook een. 

We volgen een klein stukje de bekende Kurfürstendam en passeren o.a. Savignyplatz, een plein met meerdere restaurantjes en een parkje en Victoria-Luise-Platz een zeshoekig plein met een grote fontein in het midden, vernoemd naar de dochter van keizer Wilhelm II.
Onderweg  zien we nog een leuk kunstwerkje, een bomengroep van hout en bamboe.

Een enorme stenen wand, die praktisch totaal groen is.

Het volgende stadsdeel dat we bezochten was Friedrichshain het meest oorspronkelijke deel van Oost-Berlijn. Je ziet er punkers, veel graffiti en "echte ossi's" en hier staat ook nog het langste bewaarde stuk muur, de " East Side Gallery".

We gaan met de U-Bahn en stappen uit in de Warschauerstrasze vlakbij de Oberbaumbrücke over de rivier de Spree.

Berlijn heeft meer bruggen dan Venetië en deze brug is veruit de mooiste. De Spree was de grensrivier tussen Oost- en West-Berlijn en je vindt hier dan ook het langste stuk (1,3 km) bewaarde muur. Het is beschilderd door 118 kunstenaars uit 21 landen.

Hier vind je ook weer een kleurrijk beertje

Hierna zijn we weer teruggegaan richting Berlijn Mitte om de Berliner Dom te bezoeken, we kwamen door het Nikolaiviertel met de Nikolai kerk.

Dit is de oudste kerk van historisch Berlijn, het is een kerk met twee spitsen.

Even verderop staat das Rotes Rathaus, een in rode bakstenen opgetrokken gebouw, dit is het stadhuis van Berlijn.

Ook vinden we hier een standbeeld van Joris en de Draak

Even later krijgen we de Dom van Berlijn in zicht, de 986 treden  gaan wij beklimmen

Binnen hangt nog een verordening uit oude tijden

Uitzicht op de koepel van de synagoge

Onder de Dom bevindt zich een grafkelder met vele beroemdheden uit de Duitse geschiedenis. 

Hieronder het kistje van een naamloos prinsesje.

Aan de Spree-zijarm de Kupfergraben ligt de Jungfernbrücke. 

Het is de oudste nog bewaarde brug van de stad en is ook de enige van een negental gelijksoortige bruggen, die nog bestaat in Berlijn. 

Het is een zogenaamde Klappbrücke, in het Nederlands basculebrug.

Op de ochtend van onze terugreis zijn we nog naar Chamissoplatz geweest.

Het is een kenmerkende wijk uit de "Gründerzeit", een tijd van grote economische groei, die ongeveer samenvalt met het begin van de industrialisatie van Midden-Europa zo rond de jaren veertig van de 19e eeuw. Typerend voor deze tijd zijn de woonblokken van vier tot zes verdiepingen hoog met rijkelijk versierde façaden.

Deze wijk is grotendeels gespaard gebleven van het oorlogsgeweld, omdat het dicht in de buurt lag van het voormalige vliegveld Berlin-Tempelhof, dat door de geallieerden ontzien werd, omdat ze het nog nodig zouden kunnen hebben.

Hieronder een nostalgisch urinoir, dat in het echt een groene kleur heeft.

Dit is het einde van onze zesdaagse van Berlijn.

jeer

Straatkunst en Van Gogh in Breda

Onlangs zijn wij een weekendje naar Breda geweest en op ons programma stond in ieder geval een bezoek aan het Breda's Museum.
Momenteel eert het Breda's Museum Vincent van Gogh met een tweeluik.
Deze twee gelijktijdige tentoonstellingen lopen van 17 juli t/m 1 november 2015.
De ene expositie heeft als thema "In kringen van de jonge Vincent" en vertelt over inspiratie en beïnvloeding, die Vincent van Gogh vond en ondervond in de Baronie van Breda. Hierbij lopen natuur en kunst als een rode draad door zijn jonge leven.
Als primeur is ook een deel van de kunstverzameling van zijn peetoom "Oom Cent" opgenomen.
De andere expositie "Vincent & I " heeft als basis 10 korte documentairefilms, hierin worden getuigenissen weergegeven van min of meer bekende Nederlanders.
Ook worden bezoekers uitgenodigd om een eigen Vincent ervaring te delen, hetzij door iets achter te laten in een groot tekenboek of een foto (selfie) te maken met attributen, die bij Vincent van Gogh horen.
Bij binnenkomst in het centrum van Breda maakten we allereerst kennis met de volgende straatkunst. Een houten wand in de Veemarktstraat, die als afscherming van een verbouwing dient, is door Fabio Oliveira beter bekend als Cranio op bijzondere wijze bewerkt met afbeeldingen van de "blauwe indiaan".

Even verder op stond als contrast deze afbeelding, op de achtergrond is nog net een deel van de wandversiering zichtbaar.

In het museum mochten alleen foto's gemaakt worden bij de expositie "Vincent & I"
Bij deze expositie was een van de videopresentaties met Barbara Stok, zij is stripmaker en maakte een stripboek over het leven van Vincent van Gogh.
Dit boek is de meest vertaalde beeldroman van ons land.

Een andere videopresentatie was met Pien Storm van Leeuwen. Zij schreef het boek "Omtrent Vincent", een zoektocht naar de poëzie van het onvergankelijke dat Vincent omringde in het Brabant van zijn jeugd. Zij bezocht de plekken uit Vincent's jeugd en legde de omgeving vast (deels aan de hand van brieven, schilderijen en tekeningen van Vincent) met verhalen en gedichten terwijl haar man foto's van deze plekken maakte. 
Ook bevat het een beknopte biografie over Vincent van Gogh.

Een derde videopresentatie is met Bas Kuypers een kunstenaar en ondernemer, die veel bekijks trok door verkleed als Vincent met een lijst voor zijn hoofd door Breda te gaan.

In het verleden schreef ik een gedicht, dat naar mijn idee wel past bij van Gogh.

Korenaar

O was ik maar een korenaar

uitbundig wuivend in de wind

geboren uit de aarde 

dans ik als een kind

O was ik maar een korenaar

reikhalzend naar de zon

groeiend naar de volheid

word ik tot een bron

O was ik maar een korenaar

gevormd tot dagelijks brood

als zaaigoed voor nieuw leven

keer ik uit de dood

Ik vond het terug in mijn oude  kladblok uit 1985.

Dit gedicht heb ik ook in het grote tekenboek in het Breda's Museum achtergelaten.

Buiten het Breda's Museum heeft Breda nog veel meer te bieden, met o.a. fraaie parken, een gezellig winkelcentrum, het Begijnhof, de Grote of Onze Lieve Vrouwe Kerk, het landgoed en kasteel Bouvigne aan de zuidrand van Breda en nog tal van andere bezienswaardigheden.
Wij bezochten het landgoed Bouvigne, dat gemakkelijk per bus te bereiken is en tegenwoordig (sinds 1973) eigendom is van Waterschap Brabantse Delta.
Het landgoed heeft naast een fraai kasteel drie bijzondere tuinen in Franse, Duitse en Engelse stijl en ook nog een in ere herstelde boomgaard.
Toen wij er waren was het helaas minder fraai weer.

In de tuinen stonden ook een aantal diverse kunstwerken, o.a. deze beeldengroep van vijf flamingo's gemaakt door de Poolse kunstenaar Bronislaw Chromy.

Ook in de hal van het gebouw Waterschap Brabantse Delta, dat tevens de ingang tot de tuinen verschaft, staat een ensemble van twee mensfiguren uit eikenhout.
Het hout is afkomstig van de eikenbomen van het landgoed, die tijdens de renovatie plaats moesten maken en het ensemble is gemaakt door één van de meest toonaangevende beeldhouwers in de wereld, de Duitser Stephan Balkenhol.   

We bezochten ook nog de Grote Kerk (zie foto hieronder) en het Begijnhof.

Het Begijnhof Breda is het oudste Begijnhof van Nederland en bestaat uit 29 huisjes en het Begijnhof Museum is gevestigd in huisje nummer 29.
Het Begijnhof is verdeeld over twee hofjes, waarin naast de kruidentuin ook enkele kunstwerken te zien zijn.

Oude pomp

Twee Begijntjes

Johanna van Polanen (1392-1445) zij trouwde op 1 augustus 1403 op 11-jarige leeftijd met Engelbrecht I van Nassau-Dillenburg, waardoor voor het eerst een afstammeling van het geslacht Nassau in Nederland kwam wonen. 

Het beeld is gemaakt door kunstenares Netty werkman.

In een fraaie binnentuin, de Willem Merkx (oud burgemeester van Breda) tuin kwamen we nog een aantal kunstwerken tegen o.a. dit beeld van Lucas van der Meer (1881-1949) met de titel: 

"De laatsten der Argonauten".

Op weg naar het station zagen we in het stadspark Valkenberg, waar de kippen en konijnen vrolijk rond scharrelen dit tafereeltje.

Een bezoek aan Breda is beslist de moeite waard, zeker bij mooi weer.

jeer

   

Vakantie 2015 deel 3 Berlijn (Potsdam)

Klik op de foto's om ze in een ander venster te openen.

Zie ook deel 2 Berlijn Mitte.

Op onze derde dag in Berlijn hebben we een trip naar Potsdam gemaakt, hier zijn we begonnen met een stadsrondrit van circa 25 km, die ongeveer 2,5 uur duurde. Deze rondrit bracht ons langs de talkrijke bezienswaardigheden, met stops en rondleiding met uitleg bij het Neues Palais, Schloss Sanssouci en Schloss Cecilienhof. 

Onze eerste stop was bij het Neues Palais, een slot in het westelijk deel van Park Sanssouci.

In 1763 werd in opdracht van Frederik II van Pruisen begonnen met de bouw van dit paleis, dat in 1769 gereed was.

Het maakt deel uit van de werelderfgoedinschrijving Paleizen en Parken van Postsdam en Berlijn.

Hieronder de bijgebouwen, waarin vroeger o.a  de bibliotheek, het onderkomen van de soldaten en de keuken gevestigd waren, het maakt nu deel uit van de universiteit van Potsdam.

Deze Frederik II ook wel Frederik de Grote of der Alte Fritz genoemd was groot muziekliefhebber en fluitspeler. Hij schreef talrijke opera-aria's, vier fluitconcerten en 121 fluitsonates en enkele marsen. Ook was hij sterk geïnteresseerd in wetenschap, literatuur, architectuur en handel. Hij had connecties met Voltaire, Bach en Casanova. Zijn grote liefde ging uit naar zijn honden, die naast hem begraven werden. 
Hij was echter ook een groot militair strateeg, die na zijn dood nog door vele latere generaties bewonderd werd.
Napoleon Bonaparte zou eens aan zijn graf in Potsdam gezegd hebben: "Als hij nog leefde, dan stond ik hier niet".
Onze tweede stop was op het buitenverblijf "Sanssouci", gelegen in het oostelijk deel van het park Sanssouci. Frederik II liet dit buitenverblijf in de jaren 1745 - 1747 bouwen. 
Het was ook hier, dat hij op het terras een grafkeldertje voor zichzelf en zijn geliefde hazewindhonden liet bouwen. Na veel omzwervingen werd de kist pas in 1991 onder het terras begraven.
Op dit graf liggen altijd aardappelen, want het was Frederik II, die vond dat zijn onderdanen te eten moesten hebben en daarom introduceerde hij als eerste de aardappel in zijn rijk en beval dat die overal geteeld moest worden.

Ook staat er een fraai prieeltje met zonnesymbolen op het terras, hetgeen een verwijzing is naar "De Verlichting", Frederik II was een bewonderaar van de filosoof Voltaire. 
Vanaf het boventerras heb je een panoramisch uitzicht over de onderliggende wijnbergterrassen met de fontein en de talloze beelden. 

Vlakbij de ingang staat de historische molen van Potsdam.

Onze derde stop was bij Schloss Cecilienhof, dit is een paleis met 176 vertrekken en is tussen 1914 en 1917 gebouwd voor de laatste Duitse kroonprins Wilhelm van Pruisen en zijn echtgenote Cecilie. Het paleis dat gebouwd is in de stijl van een Engels landhuis is bekend vanwege de conferentie van Potsdam, die hier in 1945 plaats vond.
Hier onderhandelden de geallieerden over de verdeling van het verslagen Derde Rijk.
Het akkoord van Potsdam werd ondertekend door Stalin, Truman (de opvolger van Roosevelt) en Clement Attlee (die tijdens de conferentie Churchill verving.
Het was ook tijdens deze conferentie dat Truman telefonisch het bevel gaf om de atoombom op Hiroshima af te werpen.

De Russen hadden in hoofdzaak de organisatie van de conferentie in handen, maar Churchill wilde niet naar de Sovjet Unie. 

Truman en Stalin waren Berlijn als onderhandelingsplaats overeengekomen, maar omdat Berlijn grotendeels in puin lag werd er uitgeweken naar Cecilienhof in Potsdam.

In de voorbereiding werd door de Russische soldaten een bloemenperk in de vorm van de Russische rode ster aangeplant en dat perk is er heden ten dage nog altijd.

Buitengewoon apart zijn de 55 verschillende schoorstenen in Tudorstijl, die het gebouw telt, ze staan er voor het grootste deel slechts ter decoratie. 

Na de rondrit werden we in het centrum in de buurt van het "Holländisch Viertel", de Hollandse Wijk afgezet. Hier waan je je in een oud-Hollands stadje, met rood bakstenen huisjes met puntgevels. De wijk stamt uit het begin van de achttiende eeuw. Frederik Willem I liet grote groepen Hollandse handwerkslieden naar Potsdam komen en om hen zich thuis te laten voelen, liet hij deze huizen geheel in Hollandse rode baksteen stijl bouwen. 

Er staan er een 134-tal.

"Zum Fliegendem Holländer" is een van de talrijke gelegenheden, die de wijk rijk is.

Er zijn talloze eetgelegenheden, cafeetjes en leuke cadeauwinkeltjes. 

Hieronder een inkijkje door de openstaande ramen van Mconcept een luxe zaak in woonaccessoires, verlichting, sieraden en kunstobjecten.

 

Aan de rand van de wijk ligt de Nauener Tor, het is een van de drie overgebleven stadspoorten en het is een van de eerste voorbeelden van de neogotiek op het Europese vasteland. 

Ook Potsdam heeft zijn Brandenburger Tor, gelegen aan de Luisenplatz.

Vlakbij dit plein staat ook de Potsdammer Spieluhr, een kunstwerk op vier zuilen, gemaakt van zink, koper, messing en bladgoud. Behalve het uurwerk heeft het ook nog een klokkenspel van het beroemde Meiszner porselein. Het slaat elk kwartier en ieder uur klinkt het lied "Im Frühling" van Hanns Eisler. 

Gelijktijdig draait er een panoramisch plateau rond waarop de bezienswaardigheden en de karakteristieke beroepen uit Potsdam te zien zijn.  

In een van de cadeauwinkeltjes kochten wij het traditionele souvenirtje van onze vakantie.

Het is op z'n Duits gezegd een "Flunder", een platvis. 

Wellicht tot de volgende wandeling.

jeer