Between the Lines

Momenteel loopt er in Het Noordbrabants Museum in Den Bosch een bijzondere expositie van de Japanse kunstenaar Chiharu Shiota met de titel " Between the Lines ".
Haar werk maakt in 2015 grote indruk op de Biënnale in Venetië. 
Hier in Den Bosch zijn diverse werken van haar te zien, maar het meest bijzondere vind ik toch wel haar indrukwekkende installatie 
" Uncertain Journey ", bestaande uit rode draden wol en metalen bootskeletten.
Met tien assistenten is er twaalf dagen aan gewerkt om deze installatie te verwezenlijken en werden hiervoor rond de 2000 bollen wol en circa 10.000  nietjes gebruikt.

foto van de opbouw en link naar timelaps opbouw

Uncertain Journey laat de onzekere reis van een mens zien in zijn levensbootje, een reis vol onverwachtse situaties, waarin een mens kan verkeren en de verbindingen, die een mens tijdens zijn leven kan maken. Het web van rode draden gaf mijzelf best een gevoel van warmte en geborgenheid. Het deed mij denken aan het verblijf in de baarmoeder als ongeboren kind.

Hieronder een aantal foto's van deze installatie, gezien vanuit verschillende posities in de ruimte.

Detailfoto

In totaal zijn er 24 werken van haar te zien op deze expositie, 

met o.a. hieronder " Traces of Life " 

en " In the Hand " 

Voor de duur van de expositie zie flyer hieronder.

Tenslotte onderstaande senryu, die ik naar aanleiding van mijn bezoek schreef.

-------------------------------------------------

door middel van kunst

in draadloze maatschappij

verbinding maken

-------------------------------------------------

jeer

Wat je zoal in de natuur tegenkomt!

Op 22 september is dit jaar de astronomische herfst begonnen. 
Ook dit jaar zijn er best veel paddenstoelen te zien en ze waren al redelijk vroeg aanwezig deze keer.
Als vrijwilliger heb ik op mij genomen om eens in de 1 á 2 maanden een bosweg in het buitengebied van Oss op te schonen. 
De gemeente liet weten het buitengebied niet op te schonen bij gebrek aan middelen en de kaboutertjes geven helaas ook niet thuis.
In het verleden schreef ik al eens een senryu over de boskabouter.

----------------------------------------------------------

een rare snuiter

geeft nooit thuis als je hem roept

de boskabouter

----------------------------------------------------------

Het is een doorgaande weg door het bos, maar is grotendeels niet toegankelijk voor auto's. Het is echter wel een weg die veel gebruikt wordt door voetgangers, bromfietsers en fietsers.
Het is onvoorstelbaar wat je daar aan de bosranden aan afval tegenkomt. Het zijn vooral lege blikjes, lege glazen drankflessen, plastic flesjes, lege sigarettenpakjes, plastic zakjes met afval en allerlei andere rotzooi.
Deze keer heb ik drie zakken vuil verzameld en ik schat dat er zo'n honderdvijftig tot twee honderd lege blikjes bij waren, die ik wel allemaal van te voren plat gestampt heb, omdat ze anders te veel ruimte innemen. Ik plaats het bij de gemeentegrens, waar het door de gemeentereiniging na een telefoontje opgehaald wordt.

Gelukkig was het niet allemaal rotzooi, maar tussen het opruimen door kwam ik op diverse plekken verschillende soorten paddenstoelen tegen, die het werk veraangenaamden. 
De kwaliteit van de foto's is niet bijzonder goed, want ze zijn met mijn mobieltje genomen en ik weet ook geen namen.

jeer

Kermisliefde

Medio augustus was het kermis in Oss, het is een van de grootste kermissen in Noord-Brabant. Aanvankelijk lag het in de bedoeling om met een aantal dichters uit Oss en omstreken een poëziebundel uit te geven, die in een zo breed mogelijke zin "Kermis" als thema zou hebben. 
Helaas is door omstandigheden dit project uiteindelijk toch niet doorgegaan. 
Tijdens de Osse kermis was er een tentoonstelling van een hobbyist (Emiel's Kermis), die voornamelijk met lego een miniatuurkermis had nagebouwd.

Zelf heb ik een compilatie van zeven senryu voor deze bundel gemaakt, die ik nu hier maar presenteer, met de titel: "Kermisliefde"

Kermisliefde

in de carrousel

hoop je een pluim te scoren

voor nog een ritje

ja hier altijd prijs

roept de touwtje–trekken man

drie keer voor één piek

schieten voor een bloem

zes schoten voor een daalder

slechts één keer gemist 

want niet geschoten

vast en zeker, altijd mis

eens gaat het lukken

roos en suikerspin

zijn voor het liefste meisje

van heel de kermis

samen in de rups

kans op een eerste zoentje

als de kap zich sluit

nu jaren later

in ons schuitje met z'n twee

altijd nog tevree

jeer

De Wegenwachter (Wilde Cichorei)

De wegenwachter of wilde cichorei vind ik een zeer aansprekende plant, die ik vaak tijdens mijn wandelingen over de rivierdijken tegenkwam. 
Een bloem die voor mij eenvoud, rust en kalmte, kortom sereniteit uitstraalt. 
De bloeiperiode is van juli tot en met augustus. Je kunt de wilde cichorei nu dus veelvuldig tegenkomen.
Deze bloem zou de volgende transformerende eigenschap bezitten:

Onbaatzuchtigheid

Ook bestaat er een sprookje over de cichorei met de titel:

"De Blauwe Bloem"

Tijdens een wandeling kwam ik tot de volgende haiku/senryu:

---------------------------------------------------

oog in oog met jou

voel ik mij van binnen vrij

wilde cichorei

---------------------------------------------------

jeer

Ieder huisje heeft zijn kruisje!

Allemaal kennen we de uitdrukking wel "Ieder huisje heeft zijn kruisje".

Oftewel overal mankeert er weleens iets, maar toch gaat dit logje daar eigenlijk niet over.
Afgelopen dagen realiseerde  ik mij, dat hoewel ik niet echt belijdend katholiek ben er toch diverse kruisjes in mijn huis aanwezig zijn, die allemaal min of meer een speciale betekenis voor mij hebben.
Het eerste kruis met een bijzondere herinnering is het kruis dat op mijn moeders kist lag, zij overleed veel te jong op 49-jarige leeftijd.

Het tweede kruis hangt al ruim 25 jaar in mijn huiskamer, het is een kruis, dat in mijn bezit kwam toen ik bij de huwelijksinzegening van mijn petekind aanwezig was. Zij kreeg dat kruisje van de priester. Wij vonden het  een modern uitziend kruisje  en hebben het bij de priester gekocht.

Het derde kruisje is een kruisje van een zus van mijn moeder, die haar levenstaak als non in een klooster vervulde.
Als kind kwam ik regelmatig in het klooster, waar we altijd hartelijk onthaald werden, mijn "tante zuster" was gastenzuster naast de vele andere dingen die ze deed. Bij haar overlijden mocht ieder familielid iets van haar persoonlijke bezittingen uitzoeken en ik heb toen voor dit kruisje gekozen, dat altijd om haar nek hing.

Het vierde kruisje is ook een heel bijzonder kruisje, het is een herinnering aan mijn voettocht naar Santiago de Compostela in 1995.
Daaronder staat het kruisje (Tau-teken) van Franciscus van Assisi, een voettocht naar Assisi, die ook op de planning stond is door omstandigheden niet doorgegaan, maar wij zijn er wel met de auto geweest enkele jaren geleden.

Het zesde kruisje heb ik gekocht in Kevelaer een bekende Maria bedevaartplaats in Duitsland, het is het kruis van Jeruzalem. Met daaronder een kruis, dat ik eens tijdens een wandeling gevonden heb, het lijkt mij een soort insigne van de verkennerij.

Update: inmiddels weet ik dat het inderdaad met scouting te maken heeft, het is een hoed badge en de letters FSE staan voor de afkorting van Fédération du Scoutisme Européen.

Verder heb ik nog twee kruisjes in huis, die via een goede doelen brief tot mij zijn gekomen en die heb ik ook maar bewaard.

Ik weet zeker dat ik nog wel enkele kruisjes in huis heb, maar systeem in het opbergen dat is mijn kruis, maar ik vind ze nog wel een keer.

---------------------------------------------

waar wegen kruisen

daar volgt een nieuwe keuze

sluit de ogen niet

---------------------------------------------

jeer

Update: Dit logje plaatste ik al eens op 6 juni 2008

Zoet-zuur

Veel mensen hebben het niet zo op mieren, ze zorgen vaak voor overlast, maar mieren zijn zeker ook nuttige beestjes. 
Het zijn in de natuur grote opruimers. 
Ze zijn zeker niet vies van lekkere (vooral zoete) hapjes.
De mier verdedigt zichzelf met mierenzuur. Mierenzuur is ook een bestanddeel van de brandnetel en wordt gebruikt bij diverse lichamelijke klachten, zoals o.a bij de behandeling van wratten.
Mierenzuur is tevens een grondstof in de chemische industrie en tegenwoordig staat het bijzonder in de belangstelling als klimaatvriendelijk alternatief voor fossiele brandstoffen. Wie weet rijden wij binnen een afzienbare periode in een auto op mierenzuur. Studenten van de TU-Eindhoven hebben al een speelgoedautootje op mierenzuur laten rijden en zij hopen een stadsbus te ontwikkelen, die op mierenzuur gaat rijden.
Mierenzuur een uitdaging voor de toekomst, aan de mieren zal het zeker niet liggen!

-------------------------------------------------------

feestmaal voor mieren

van mierzoet tot mierenzuur

prikkelend goedje

 -------------------------------------------------------

jeer  

Poëzienatuurwandeling 2017 De Groenendijk

Evenals vorig jaar organiseerde de IVN-afdeling Oss samen met het PPO Poëzie Podium Oss  een poëzienatuurwandeling. Deze keer was het te doen op zondag 30 april 2017 in het natuurgebiedje "de Groenendijk" aan de Nieuwe Spaanse Steeg tussen Berghem en Haren bij Oss. Ook dit jaar heb ik er weer aan meegedaan.
Onder leiding van IVN-gidsen werd er in drie groepen een rondwandeling gemaakt en aan iedere groep nam een dichter deel, die op negen stopplaatsen zijn/haar gedicht(en) voordroeg. 
De gedichten stonden min of meer in relatie met de stopplaatsen.
Ook ik heb op acht van de negen stopplaatsen verschillende gedichten voorgedragen, het  waren haiku/senryu gedichten en enkele korte andere gedichten. Bij de start (stopplaats 1) droeg de stadsdichter van de Oss, Kitty Schaap, voor de gehele groep haar eerste gedicht voor.
De Groenendijk was een zogenaamde compartimenteringsdijk, een dijk die dwars op de Maas stond. Langs het stroomgebied van de Maas waren meerdere van dit soort dijken om zo te voorkomen, dat bij hoog water het hele gebied in één keer onder water zou lopen.

Achter de dijk ligt nu nog dit stille poeltje.

Toen ik in 1998 het Pieterpad liep en in Groningen voor het eerst kennismaakte met het begrip haiku/senryu schreef ik in Haren onder Groningen tijdens een rustpauze aan net zo'n poeltje mijn eerste haiku/senryu en die heb ik hier nu voorgedragen.

--------------------------------------------------------

windstil toch rimpels

in het water de groeven

van een spiegelbeeld

--------------------------------------------------------  

Zo'n dijk zorgde uiteraard voor vele twisten tussen bewoners aan de ene kant en bewoners aan de andere kant. De ene kant probeerde het water zolang mogelijk tegen te houden, terwijl de andere kant het liever kwijt was.
De bewoners aan de "natte" kant probeerden dan ook regelmatig de dijk door te steken. Dit leverde vaak vechtpartijen op, waarbij gewonden en zelfs doden zijn gevallen.
Op een gegeven moment is er op de dijk een stenen richel (muurtje) gekomen, om hem steviger en ook hoger te maken. 
Ten tijde van de "Osse Bende" was er in Oss marechaussee 
gestationeerd en die hield daar toen een oogje in het zeil.
Hieronder een foto van een stukje dijk met stenen richel en een tekst die ik erbij schreef.

Muurtje

Het nieuws ging

als een lopend vuurtje.

Op de Groenendijk daar lag

plots een muurtje. Dat maakte

de dijk sterker en ook  hoger, hierdoor

bleef het aan de ene kant wel droger. Aan

de andere kant kwam dat zeer ongelegen, daar

waren zij er uiteraard faliekant op tegen. Probeerden

het te slopen met schop en bijl. Marechaussee uit Oss hield

een oogje in het zeil. Nu deze aloude strijd voor eens en altijd is
gestreden,herinnert nog 'n mossig paadje aan dit roemrucht verleden

###########
########
######
####

####
####

Toen we een paar weken 

   geleden de route voor 

wandelden 

stond 

deze

 boom

 nog

 rechtop

inmiddels 

had tot onze 

grote verrassing een 

bever flink zijn best gedaan.

Even verderop komen we weer een plasje tegen, het zou een wiel kunnen zijn.

Een wiel ontstaat na een dijkdoorbraak, het water stort zich dan met grote kracht door het gat in de dijk en daardoor wordt er veel grond weggespoeld en ontstaat er een diep gat. Het kost dan veel grond om dat gat weer te dichten en daarom wordt een nieuw stuk dijk wanneer het water gezakt is om het ontstane gat heen gelegd in plaats van de dijk weer rechtdoor te trekken. De meningen over het feit  of het wel of geen wiel was, waren hier verdeeld en ik schreef er de volgende haiku/senryu over.

 --------------------------------------------------------

noem het wiel of plas

destijds woest kolkend water

dierbaar plekje nu

--------------------------------------------------------

Linksonder op de foto omhoog naar het water zie je de doorgang van de bever in het riet.

Dit  hele gebied heeft eeuwenlang te lijden gehad van wateroverlast veelal ten gevolge van de Beerse Overlaat.  Bij hoog water kon het Maaswater in de buurt van Cuijk over twee verlaagde dijkvlakken het achterland in stromen. In 1942 werd de Beerse Overlaat opgeheven en werden de dijken aangepast.

Tijdens de wandeling van circa 1.5 tot 2 uur kwamen nog veel wetenswaardigheden over de streek aan bod, zoals de stichting van het klooster Bethlehem in Haren, de flora en fauna  in dit weidse polderlandschap. Ik heb nog een aantal gedichten en haiku/senryu voorgedragen, die allemaal wel ergens op mijn weblog staan.

Zo zagen we vandaag ook nog het Oranjetipje een fraai klein vlindertje dat voornamelijk de pinksterbloem en look-zonder-look als waardplanten heeft.

Ook zagen we tijdens de voorwandeling iets bijzonders, althans voor mij persoonlijk, want ik had dat nog nooit eerder gezien of van gehoord. We kwamen het zogenaamde "sterrenschot" of ook wel "heksensnot" geheten tegen. Het was in dit geval een op kaviaar gelijkend pakketje kikkereitjes met nog zichtbaar de eierstokken van een pad of kikker, dat als prooirestant door de predator was achtergelaten. Je treft het ook vaak aan in een wittig omhulsel van zweleiwitten, wanneer het opgezwollen is door vocht of door de maagsappen van de predator als het uitgebraakt is.

Het was een mooie en leerzame wandeling.

jeer 

Ware liefde

link

----------------------------------------

ware liefde is

nog steeds elkaars rug wassen

en ook afdrogen

----------------------------------------

jeer

Het uur van de wolf

Onlangs bezocht ik in het Jan Cunen museum in Oss, de expositie van Lotta Blokker "The Hour of the Wolf".
Lotta Blokker is een in Amsterdam geboren kunstenares/beeldhouwster, die haar opleiding voor een groot deel in Florence genoot.
Zij presenteert in Oss een prachtige serie van negen levensgrote bronzen sculpturen, die zo levensecht lijken, dat je ze haast aan wilt raken om je te overtuigen dat ze toch niet echt zijn.
Deze serie beelden verbeeldt de slapelozen, het zijn bronzen beelden, die in een vijf jaar durend project tot stand zijn gekomen.
Het idee voor dit project ontstaat als Lotta eens tijdens een slapeloze nacht aan de wandel gaat en zich verbaast over het feit dat er op diverse plaatsen nog licht brandt. Ze realiseert zich dat daar ook mensen wakker zijn en ze vraagt zich af wat er zich daar afspeelt en waarom slapen die mensen ook niet.
Het uur van de wolf is min of meer de tijdspanne waarin de nacht overgaat in de dag, het schemergebied tussen waan en werkelijkheid waarin van alles kan gebeuren.
Lotta heeft voor haar beelden levende modellen gebruikt.
Wanneer je deze bijzondere expositie bezoekt, vergeet dan vooral niet om eerst de 50 minuten durende documentaire te gaan bekijken (probeer het vanaf de start te volgen). Deze film toont enerzijds de ingetogen interactie tussen de kunstenares en haar modellen en geeft anderzijds een schitterend inzicht in de verwezenlijking van de geëxposeerde beelden.

Update: De film is ook te zien op deze link.

----------------------------------------------

dolen door de nacht

de slaap niet kunnen vatten

het uur van de wolf

----------------------------------------------

Hieronder een aantal beelden met titel uit de collectie ( de kwaliteit van de foto's is niet optimaal in verband met de donkere omgeving en het verbod om flits te gebruiken)

Silhouette III

Muted

It

Secret

De expositie is te zien in het Jan Cunen Museum te Oss van 

11 februari t/m 28 mei 2017.

Tevens  loopt erin dezelfde periode de tentoonstelling 

"Smaak & Identiteit" 

van Erik Habets en Rieneke de Vries en de verlengde tentoonstelling in aangepaste vorm over de omvangrijke kunstverzameling van de Osse collecteur Frans van Ooijen 

met werken van Armando tot Tajiri.

jeer